YARGITAY 9. CEZA DAİRESİ

9. Ceza Dairesi         2021/14658 E.  ,  2024/1227 K.
"İçtihat Metni" :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2015/39 E., 2016/29 K.
SUÇLAR : Çocuğun cinsel istismarı, cinsel taciz
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Suça sürüklenen çocuklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ - OLAY VE OLGULAR
1. Suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile iki kez 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, üçüncü fıkrasının (a) bendi, 43 üncü maddesi ve 31 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca, suça sürüklenen çocuk ... hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve çocuğun cinsel istismarı suçlarından 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 35 nci maddesi, 31 inci maddesinin ikinci fıkrası ve 103 üncü maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (a) bendi, 31 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca açılan, kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Yalvaç Ağır Ceza Mahkemesinin, 23.03.2016 tarihli ve 2015/39 Esas, 2016/29 Karar sayılı kararı ile mevcut delillerin değerlendirilmesi ile suça sürüklenen çocuklar hakkında 04.12.2014 tarihli eylem için sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesi, üçüncü fıkrasının (a) bendi, 31 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 1 yıl 10 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına; suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakında 05-08.12.2014 tarihli eylem için cinsel taciz suçundan 5237 sayılı Kanun'un 105 nci maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 31 inci maddesinin ikinci fıkrası ve 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ve 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 3 ay 3 gün hapis cezası karşılığında 1.860 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına; suça sürüklenen çocuk ... hakkında 01.12.2014 tarihli eylem için 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, 31 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 04.12.2014 tarihli eylemi için 5237 sayılı Kanun'un 105 nci maddesinin birinci fıkrası, 31 inci maddesinin ikinci fıkrası, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ve 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 2 ay 15 gün hapis cezası karşılığında 1.500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca onama görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. GEREKÇE
1. Suça sürüklenen çocukların yargılama konusu eylemleri için, 5237 sayılı Kanun’un 103 üncü maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (a) bendi ve 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi uyarınca belirlenecek cezaların türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 7 yıl 6 ay olağan zamanaşımı süresinin, 105 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre de 4 yıl olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

2. 5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 23.03.2016 tarihli mahkûmiyet kararı olduğu ve bu tarihten, temyiz incelemesi tarihine kadar, 7 yıl 6 ay ve 4 yıl olan olağan zamanaşımı sürelerinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

3. Bozma - düşme sebebine göre Tebliğnamede onama isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

III. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Yalvaç Ağır Ceza Mahkemesinin, 23.03.2016 tarihli ve 2015/39 Esas, 2016/29 Karar sayılı kararına yönelik suça sürüklenen çocuklar müdafilerinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak suça sürüklenen çocuklar hakkındaki kamu davalarının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

15.02.2024 tarihinde karar verildi.

...