YARGITAY 9. CEZA DAİRESİ

9. Ceza Dairesi         2021/13606 E.  ,  2024/1606 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2015/217 E., 2016/61 K.
SUÇLAR : Cinsel saldırı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma
HÜKÜMLER : Mahkumiyet, beraat
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemesi Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ - OLAY VE OLGULAR
1. Sanık hakkında "çocuğun cinsel istismarı" ve "kişiyi hürriyetinden yoksun kılma" suçlarını işlediği iddiası ile açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, İstanbul 19. Ağır Ceza Mahkemesi'nin, 17.02.2016 tarihli ve 2015/217 Esas, 2016/61 Karar sayılı kararı ile mevcut deliller değerlendirilerek
sanığın "kişiyi hürriyetinden yoksun kılma" suçundan 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraatine, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) lehe hükümleri değerlendirmesi ile 6545 sayılı Kanun ile yapılan değişiklikten önceki 102 nci maddesinin birinci fıkrası ve 62 nci maddesinin birinci fıkrası ile 53 üncü maddesi uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca onama görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
A. Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği
Cinsel saldırı suçuna ilişkin verilen mahkumiyet kararının usul ve kanuna aykırı olduğuna, temel ceza belirlenirken alt sınırdan uzaklaşmayı gerektirecek herhangi bir durum söz konusu olmadığına, verilen mahkumiyet kararının bozulması gerektiğine ve saire ilişkindir.

B. Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İsteği
Kişiyi hürriyetten yoksun kılma suçundan dolayı verilen beraat kararının yerinde olmadığına, sanığın mahkumiyetine karar verilmesi gerektiğine, cinsel saldırı suçu bakımından ise verilen ceza miktarının az olduğuna, 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin uygulanmaması gerektiğine ve saire ilişkindir.

III. GEREKÇE
A. Kişiyi Hürriyeti Yoksun Kılma Suçundan Verilen Hüküm Yönünden
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak belirlendiği anlaşıldığından hükümde hukuka aykırılık görülmemiştir.

B. Cinsel Saldırı Suçundan Verilen Hüküm Yönünden
1. Mahkemece kurulan hükümde, kayden 30.07.1995 doğumlu olan mağdurenin olay tarihinde 18 yaşından küçük olduğu nazara alındığında, sanığın eyleminin çocuğun sarkıntılık düzeyinde cinsel istismarı suçunu oluşturduğu gözetilerek hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken suç vasfının tayininde yanılgıya düşülerek cinsel saldırı suçundan yazılı şekilde hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

2. Açıklayan gerekçeye göre Tebliğnamede onama isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

V. KARAR
A. Kişiyi Hürriyeti Yoksun Kılma Suçundan Verilen Hüküm Yönünden
Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul 19. Ağır Ceza Mahkemesi'nin, 17.02.2016 tarihli ve 2015/217 Esas, 2016/61 Karar sayılı kararında katılan mağdure vekili tarafından öne sürülen
temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan mağdure vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

B. Çocuğun Cinsel İstismarı Suçundan Verilen Hüküm Yönünden
Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenlerle, İstanbul 19. Ağır Ceza Mahkemesi'nin, 17.02.2016 tarihli ve 2015/217 Esas, 2016/61 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin ve katılan mağdure vekilinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

27.02.2024 tarihinde karar verildi.

...