YARGITAY 9. CEZA DAİRESİ

9. Ceza Dairesi         2021/13133 E.  ,  2024/4327 K.
"İçtihat Metni"

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2015/70 E., 2016/13 K.

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ - OLAY VE OLGULAR
1. Sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103/1, 1. cümle, 53/1, 63/1. maddeleri uyarınca açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Kırıkkale 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 19.01.2016 tarihli ve 2015/70 Esas, 2016/13 Karar sayılı kararı ile mevcut delillerin değerlendirilmesi ile sanık hakkında sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Kanun'un sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan, 103/1-2, 62, 53/1. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca onama görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
A. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi
Mahkûmiyet kararının usul ve yasaya aykırı olduğunu, Adli Tıp Kurumu raporunun eksik olduğunu, sanığın fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama yeteneğine sahip olmadığını beyan ederek kararın bozulmasını talep etmiştir.

B. O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz İstemi
Sanığın eylemine uyan 5237 sayılı Kanun'un 103/1, 1. cümle, 53/1-3, 63/1. maddeleri uyarınca cezalandırılması yerine, sanığın eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 103/1, 2. cümlesinde tanımı yapılan sarkıntılık suçu kapsamında kaldığının kabulü ile bu yönde uygulama yapılmak suretiyle eksik ceza tayininin hukuka aykırı olduğunu beyan ederek kararın bozulmasını talep etmiştir.

III. GEREKÇE
Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olduğu, eylemlere uyan suç vasıfları ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, anlaşıldığından kararda hukuka aykırılık bulunmamış ve sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Kırıkkale 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 19.01.2016 tarihli ve 2015/70 Esas, 2016/13 Karar sayılı kararında sanık müdafii ve o yer Cumhuriyet savcısı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafii ile o yer Cumhuriyet savcısının temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
13.05.2024 tarihinde karar verildi.