YARGITAY 9. CEZA DAİRESİ

9. Ceza Dairesi         2021/12842 E.  ,  2023/3148 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Cinsel saldırı
HÜKÜM : Beraat

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
Edirne 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.12.2015 tarihli ve 2015/288 Esas, 2015/613 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında cinsel saldırı suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan Vekilinin Temyiz İstemi
Sanığın cezalandırılması gerektiğine ve dilekçesinde belirttiği diğer hususlara ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
Sanık hakkında katılana yönelik, sarkıntılık yapmak suretiyle cinsel saldırı suçundan kamu davası açılmış ise de; sanığın spor salonu işlettiği ve aynı zamanda spor öğretmenliği yaptığı, katılanın söz konusu salona kilo almak amacıyla geldiği, suç tarihinde katılanın talebi üzerine sanık ile katılanın sanığa ait araç ile sanığın evine gittikleri, burada sanığın katılana iğne yaptığı ve daha sonra beraber evden çıktıkları ve sanığın katılanı arabası ile durağa bıraktığı, her ne kadar katılan evde bulundukları esnada sanığın kendisine cinsel yönden saldırıda bulunduğunu beyan etmiş ise de; olayın başlangıcında kendisinin talebi üzerine, bu sırada dışarı çıkmakta olan sanığın arabasına bindiği, arabada başkaca tanık olmasına rağmen bir takım işlerini halletmelerini beklediği, daha sonra tanığın araçtan inmesi üzerine iğne yapılmak üzere sanığın evine gidildiği ve burada iğne yapıldıktan sonra tacize uğradığını iddia eden katılanın yine aynı kişiden kendisini durağa bırakmasını istediği ve aynı araca bindiği anlaşılmakla, hayatın olağan akışına ters davranan katılanın bu sebeple beyanının yeterli nitelikte delil sayılamayacağı ve sanığın aksi kanıtlanamayan savunması göz önüne alınarak, atılı suçtan beraatine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE
Mahkemenin gerekçesi ile tüm dosya kapsamına göre, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırılarak vicdanî kanıya ulaşıldığı anlaşılmakla, sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Edirne 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.12.2015 tarihli ve 2015/288 Esas, 2015/613 Karar sayılı kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılanın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 16.05.2023 tarihinde karar verildi.

Hükme iştirak eden üye ...'un karar yazımından önce 28.07.2023 tarihinde vefat etmesi nedeniyle imza eksikliğinin giderilemediğine dair 5271 sayılı CMK'nın 232/5. maddesine istinaden düşülen iş bu şerhin altı imzalanmıştır.