YARGITAY 9. CEZA DAİRESİ

9. Ceza Dairesi         2021/12611 E.  ,  2024/6777 K.
"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2014/71 E., 2015/382 K.
SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı
HÜKÜM : Mahkumiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, bozma

Katılan mağdure vekilinin temyiz isteği yönünden; katılan mağdure vekilinin hükmü süresinden sonra temyiz ettiği belirlenmiştir.

Sanık müdafiinin temyiz isteği yönünden; sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ- OLAY VE OLGULAR
Sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, İzmir 9. Ağır Ceza Mahkemesinin kararı ile mevcut delillerin değerlendirilmesi ile sanığın çocuğun cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrası, dördüncü fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 4 yıl 4 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği
Özetle katılan mağdure ile annesinin beyanlarının çelişkili olduğuna, zincirleme suç hükümlerinin uygulanmasının varsayıma dayalı olduğuna, usul ve kanuna aykırı kararın bozulması isteğine ilişkindir.

III. GEREKÇE
A. Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İsteği Yönünden
Katılan mağdure vekilinin yokluğunda verilip, 03.02.2016 tarihinde usûlüne uygun şekilde tebliğ edilen karara karşı, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesinin birinci fıkrasında belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra 12.02.2016 tarihinde temyiz isteğinde bulunulduğu anlaşılmakla, temyiz isteğinin, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği, reddine karar verilmesi gerektiği belirlenmiştir.

B. Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği Yönünden
1.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşıldığından diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir .

2. Olayın intikal şekli, mesaj tespit tutanağının içeriği, sanığın savcılık beyanında olay günü katılan mağdurenin annesine ''...Vurma, yapma...'' diye bağırdığını duyduğuna ve sorgu beyanında da annesi tarafından şiddet gördüğüne dair anlatımları ile tüm dosya kapsamı karşısında, sanığın atılı suçu cebir veya tehditle işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin deliller bulunmadığı gözetilmeden, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin birinci fıkrası ile belirlenen temel cezanın dördüncü fıkrası uyarınca arttırılması hukuka aykırı bulunmuştur.

3. Kabul ve uygulamaya göre de; sanığın 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin birinci ve dördüncü fıkralarınca belirlenen 4 yıl 6 ay hapis cezası üzerinden 43 üncü maddesinin birinci fıkrasınca arttırım yapılması gerekirken ilk eylemde cebir ve tehdit unsurunun bulunmadığı belirtilerek yazılı şekilde uygulama yapılması hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR
A. Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İsteği Yönünden
Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenle İzmir 9. Ağır Ceza Mahkemesinin kararına yönelik katılan mağdure vekilinin temyiz isteğinin, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği Yönünden
Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenlerle İzmir 9. Ağır Ceza Mahkemesinin kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

04.07.2024 tarihinde karar verildi.