YARGITAY 9. CEZA DAİRESİ

9. Ceza Dairesi         2021/12237 E.  ,  2024/1542 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2015/282 E., 2015/564 K.
SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı
HÜKÜM : Beraat
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ - OLAY VE OLGULAR
Sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, üçüncü fıkrasının (d) bendi, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 63 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, İstanbul 7. Ağır Ceza Mahkemesinin, 24.12.2015 tarihli ve 2015/282 Esas, 2015/564 Karar sayılı kararı ve mevcut delillerin değerlendirilmesi ile sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
A. Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İsteği
Özetle; eylemde mağdurenin rızasının bulunmadığı, sanığın yanında staj yaptığı için mağdurenin ruhen kendisini koruyacak şartlarda bulunmadığı, mahkemece mağdurenin kendisine yönelik fiilin anlam ve sonuçlarını algılama yeteneğinin bulunup bulunmadığı yönünde araştırma yapılmadığı, mağdurenin duruşma salonunda sanıkla aynı ortamda ifade verdiği bu durumun mağdurenin ifade verirken ayrıntıları gizlemesine sebebiyet verdiği gerekçeleriyle hükmün bozulmasına ilişkindir.

B. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İsteği
Özetle; Mahkemenin, mağdurenin ruhsal durumu ile ilgili araştırma yapmadığı, katılma kararı verilmesine rağmen taraflarına vekalet ücreti takdir edilmediği gerekçeleriyle hükmün bozulmasına ilişkindir.

III. GEREKÇE
1. İlk Derece Mahkemesince gerekçeli karar başlığında suç tarihinin 10.10.2015 yerine 16.10.2015 olarak yazılmış olması yine sanığın tahliye tarihinin 09.11.2015 yerine 09.11.2016 olarak yazılmış olması mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak değerlendirilmiştir.

2. Olayın intikal şekli ve süresi, sanığın aşamalardaki savunması, mağdurenin aşamalardaki beyanları ve tüm dosya kapsamına göre; yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı anlaşılmakla hükümde hukuka aykırılık bulunmamış ve katılan mağdure vekili ile katılan Bakanlık vekilinin temyiz sebepleri yerinde görülmediğinden reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

IV. KARAR
Gerekçe bölümünün (2) numaralı bendinde açıklanan nedenlerle İstanbul 7. Ağır Ceza Mahkemesinin, 24.12.2015 tarihli ve 2015/282 Esas, 2015/564 Karar sayılı kararında katılan mağdure vekili ile katılan Bakanlık vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan mağdure vekili ile katılan Bakanlık vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

26.02.2024 tarihinde karar verildi.

...