YARGITAY 9. CEZA DAİRESİ

9. Ceza Dairesi         2021/11662 E.  ,  2024/784 K.
"İçtihat Metni"...
MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2015/322 E., 2015/539 K.
KATILAN MAĞDURE : ...
SUÇA SÜRÜKLENEN
ÇOCUK : ...
SUÇLAR : Çocuğun cinsel istismarı, tehdit
HÜKÜMLER : Beraat
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Suça sürüklenen çocuk hakkında çocuğun cinsel istismarı ve tehdit suçlarını işlediği iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 106 ncı

maddesinin birinci fıkrası uyarınca açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Bursa 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 21.12.2015 tarihli ve 2015/322 Esas, 2015/539 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuğun, çocuğun cinsel istismarı ve tehdit suçlarından, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca ayrı ayrı beraatine karar verilmiştir.

2. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca onama görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. GEREKÇE
1. Suça sürüklenen çocuğun yargılama konusu çocuğun cinsel istismarı ve tehdit eylemleri için, 5237 sayılı Kanun’un 103 üncü maddesinin birinci fıkrası, 106 ncı maddesinin birinci fıkrası ve 31 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezaların türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (d) ve (e) bentleri ile ikinci fıkrası gereği çocuğun cinsel istismarı eylemi bakımından 7 yıl 6 ay olağan zamanaşımı, tehdit eylemi bakımından 4 yıl olağan zamanaşımı sürelerinin öngörüldüğü anlaşılmıştır. 5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca zamanaşımı sürelerini kesen son işlemin 21.12.2015 tarihli sorgu olduğu ve bu tarihten, temyiz incelemesi tarihine kadar, 7 yıl 6 ay ve 4 yıl olağan zamanaşımı sürelerinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

2. Açıklanan nedenle Tebliğnamede onama isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

III. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Bursa 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 21.12.2015 tarihli ve 2015/322 Esas, 2015/539 Karar sayılı kararına yönelik katılan mağdure vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden suça sürüklenen çocuk hakkında verilen hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak suça sürüklenen çocuk hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

05.02.2024 tarihinde karar verildi.

...