YARGITAY 9. CEZA DAİRESİ

9. Ceza Dairesi         2021/10757 E.  ,  2024/3601 K.
"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2015/158 E., 2015/372 K.

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ - OLAY VE OLGULAR
Ankara 12. Ağır Ceza Mahkemesinin, 25.11.2015 tarihli ve 2015/158 Esas, 2015/372 Karar sayılı kararı ile suç tarihinden önce mağdure ile sanığın internet üzerinden tanışıp arkadaş oldukları, ilk olarak mağdure ile sanığın Ankara ili Keçiören ilçesinde ikamet eden mağdurenin evine yakın bir parkta buluştukları, bu buluşma sırasında sanığın mağdureyi dudaklarından rızası dahilinde öptüğü, eli ile kıyafetlerinin üzerinden göğsüne ve cinsel organına dokunduğu bu olaydan yaklaşık 1 ay kadar sonra mağdurenin evde yalnız olduğu bir esnada sanığın evlerine geldiği, orada da rızası ile mağdureyi dudaklarından öptüğü, kıyafetlerinin üzerinden göğüslerine ve cinsel organına dokunduğu, babasının eve geldiğini anlayınca çıkıp gittiği, üçüncü olarak mağdure ile sanığın aynı şekilde parkta buluştukları, sanığın mağdureyi parkın hemen yakınında bir evin yanına getirerek orada aynı şekilde dudaklarından öpüp, elbiselerinin üzerinden göğüslerine ve cinsel organını ellediği, şeklinde kabul edilen olayda; sanığın sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan, 6545 sayılı Kanun değişikliğinden önceki 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği
Özetle; suçun sübuta ermediğine ilişkindir.

III. GEREKÇE
Kabule göre sanığın eylemlerinin 2014 yılı Haziran ve Temmuz aylarında gerçekleştiği nazara alındığında hüküm kurulurken 6545 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesi kapsamında değerlendirme yapılması gerekirken 6545 sayılı Kanun değişikliğinden önceki düzenleme uyarınca hüküm kurulmuş olması hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ankara 12. Ağır Ceza Mahkemesinin, 25.11.2015 tarihli ve 2015/158 Esas, 2015/372 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, sanığın ceza miktarı itibarıyla kazanılmış hakkı saklı tutularak 1412 sayılı Kanun’un 321 ve 326 ncı maddeleri gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,24.04.2024 tarihinde karar verildi.