YARGITAY 9. CEZA DAİRESİ

9. Ceza Dairesi         2021/10678 E.  ,  2024/484 K.
"İçtihat Metni"...
MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2014/364 E., 2015/266 K.
ŞİKAYETÇİLER : ..., ...
MAĞDURE : ...
SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı
HÜKÜM : Mahkumiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığının 20.04.2011 tarihli iddianamesiyle sanığın çocuğun cinsel istismarı suçundan cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmıştır.

2. Bakırköy 7. Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.09.2014 tarihli ve 2011/263 Esas, 2014/561 Karar sayılı kararı ile sanığın eylemlerinin beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı suçu kapsamında kalma ihtimali bulunduğundan bahisle görevsizlik kararı verilerek dosya Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmiştir.

3. Bakırköy 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 03.09.2015 tarihli ve 2014/364 Esas, 2015/266 Karar sayılı kararı ile sanığın çocuğun cinsel istismarı suçundan 6545 sayılı Kanun'la değişiklik öncesi 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 4 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

4. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca sanığın eyleminin sarkıntılık boyutunda kaldığına ilişkin bozma görüşü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi
Teşhisin hatalı ve hukuka aykırı olduğuna, mağdure beyanlarının aşamalarda çelişkili olduğuna, mağdurenin iddiasını doğrulayan yan delil olmadığına, suçun sübut bulmadığına, teşdit uygulanmasına, takdiri indirim maddesinin uygulanmamasına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
1. Mahkemece; mağdurenin parkta oynadığı esnada sanığın mağdureyi yanına çağırarak mağdurenin bacakları ve kalçasını okşadığı ayrıca cinsel organına dokunduğu kabul edilen olayda, mağdurenin aşamalarda birbiriyle uyumlu beyanları ile bu beyanları destekler nitelikte tanık D. K ve Ö.E.K beyanlarına üstünlük tanınarak, sanığın olayın gerçekleştiği yer olan parkta dolaştığına; ancak mağdureye cinsel istismarda bulunmadığına yönelik cezalandırılmaktan kurtulmaya yönelik olan savunmasına itibar edilmemiş ve sanığın çocuğun cinsel istismarı suçundan cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2. 6545 sayılı Kanun değişikliği öncesi lehe görülerek, mağdurenin ruh sağlığında kalıcı nitelikte bozukluğa neden olmadığını bildirir 05.03.2014 tarihli İstanbul Üniversitesi Tıp Fakültesi Adlî Tıp Anabilim Dalı raporu dikkate alınarak sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin altıncı fıkrasının tatbiki yoluna gidilmemiştir.

IV. GEREKÇE
1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

2. Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararının 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin uygulanması yönünde infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, karar başlığında suç tarihinin "16.02.2011" yerine, ''16.04.2011-Belirlenemeyen saat'' olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak kabul edilmiştir.

3. Sanığın parkta arkadaşları ile oyun oynayan mağdureyi yanına çağırarak trafonunun yanına götürüp mağdurenin vücudunun değişik yerlerine dokunması karşısında, sanığın eylemlerinin sarkıntılık boyutunu aştığı gözetilerek Tebliğnamede bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Bakırköy 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 03.09.2015 tarihli ve 2014/364 Esas, 2015/266 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

18.01.2024 tarihinde karar verildi.

...