YARGITAY 9. CEZA DAİRESİ

9. Ceza Dairesi         2021/10561 E.  ,  2024/6690 K.
"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2015/76 E., 2015/252 K.
SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Mahkemece kurulan hükmün sanık müdafileri tarafından duruşmalı temyiz edilmesi üzerine dosya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından Tebliğname ile Daireye gönderilmekle belirlenen tarihte sanık müdafilerinin yerinde görülen talebine istinaden duruşmalı yapılan incelemede dosya tetkik edildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ- OLAY VE OLGULAR
Alanya 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 02.12.2015 tarihli ve 2015/76 Esas, 2015/252 Karar sayılı kararı ile; olay tarihinde mağdurenin annesinin İzmir'e gitmesi gerektiğinden müşterek çocukları olan mağdureyi sanığın evine bıraktığı, sanık ile mağdurenin birlikte aynı odada aynı yatakta uyudukları, mağdurenin beyanlarına göre; sanık babasının kendisine sarılmasından sonra uyuduğunu bir ara babasının kendisinin göğüslerine ve vücuduna dokunmaya başladığını, sonrasında elini cinsel organına atarak okşadığını hissettiğini, babasından uzaklaşmaya çalışmasına rağmen babasının hareketlerine devam ettiği, sanığın bir ay öncesinde yine kendisine aynı şekilde sarılıp dokunduğunu, sabahında da kendisinden özür dilediğini, olay tarihinde bir ay önceki olayı kastederek babasına hitaben "baba yine aynısı oluyor" diyerek hatırlatmasına rağmen yine mağdur beyanına göre; sanığın "evet biliyorum, vücudunu hissediyorum, hissetmek istiyorum, her milimini merak ediyorum, üstünü çıkarır mısın görmek istiyorum" diyerek karşılık verdiği, bunun üzerine mağdurenin yataktan çıkarak gidip kendisini lavaboya kitlediği, sabaha kadar orada kaldığı, babasının arkasından gelmediği ve hiçbir şey yapmadığı, ertesi gün kahvaltı yaptıkları ve mağdurenin durumu hemen annesine bildirdikten sonra babasının yanından ayrılarak teyzesinin yanına gittiği, şeklinde kabul edilen olayda; sanığın çocuğun cinsel istismarı suçundan, 6545 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, 43 üncü, 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 12 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık Müdafiilerinin Temyiz İstemi
Suçun sübuta ermediğine, mağdurenin beyanlarının çelişkiler içerdiğine ve hükmün usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, hükümde hukuka aykırılık görülmemiştir.

IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Alanya 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 02.12.2015 tarihli ve 2015/76 Esas, 2015/252 Karar sayılı kararında sanık müdafileri tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafilerinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

03.07.2024 tarihinde karar verildi.