YARGITAY 9. CEZA DAİRESİ

9. Ceza Dairesi         2021/10560 E.  ,  2024/505 K.
"İçtihat Metni"
...
MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2014/99 E, 2015/59 K
KATILAN MAĞDURE : ...
SUÇA SÜRÜKLENEN
ÇOCUK : ...
SUÇLAR : Çocuğun cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma
HÜKÜMLER : Mahkumiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Suça sürüklenen çocuk (SSÇ) hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ-OLAY VE OLGULAR
1. SSÇ hakkında çocuğun cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarını işlediği iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) "103/1,4,31/3 ve 109/1,2,3-f,5,31/3" maddeleri uyarınca açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, sevk maddeleri uyarınca çocuğun cinsel istismarı suçundan 6 yıl 8 ay hapis cezası ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 09.07.2019 tarihli ve 14-2016/2408 sayılı, onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
SSÇ Müdafiinin Temyiz İsteği
Dosyada katılan mağdurenin anlatımı dışında cezalandırmaya yeterli delil bulunmadığını, SSÇ’nin olayın başından beri suçlamayı kabul etmediğini, yaz günü katılan mağdurenin zorla elinden tutulup çekilerek bir yere götürülmesi ve bunun görülmemesinin mümkün olmadığını, olayın geçtiği yere ait kamera kayıtlarının savcılık ve Mahkeme aşamasında incelenmediğini, tandırın içinde bulunduğu evin maliklerinin tanık olarak dinlenmediğini, katılan mağdurenin bağırdığını söylemesi karşısında evin sahiplerinin dinlenmesi gerektiğini, ayrıca eylemin vuku bulduğu kabul edilse bile 5237 sayılı Kanun'un 102 nci maddesinin birinci fıkrasında bahsedilen suçun oluştuğunu, şüpheden SSÇ’nin yararlanması gerektiğini ve beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin SSÇ tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından mahkemece kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamış SSÇ müdafiinin temyiz talebi yerinde görülmemiştir.

IV. KARAR
Gerekçede açıklanan nedenlerle Sungurlu Ağır Ceza Mahkemesinin, 11.11.2015 tarihli ve 2014/99 Esas, 2015/59 Karar sayılı kararında SSÇ müdafiii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden SSÇ müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

18.01.2024 tarihinde karar verildi.