YARGITAY 9. CEZA DAİRESİ

9. Ceza Dairesi         2021/10250 E.  ,  2024/4374 K.
"İçtihat Metni"

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2013/162 E., 2015/429 K.

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ - OLAY VE OLGULAR
1. Mersin Cumhuriyet Başsavcılığının 2013/6815 Esas sayılı iddianamesi ile sanığın, katılan mağdureyi boş bir eve götürerek cinsel amaçlı olarak hürriyetinden yoksun bıraktığı ve katılan mağdurenin rızasıyla vajinal yoldan cinsel ilişkiye girdiği, daha sonra ayrılmak istediğini söyleyen katılan mağdureyi tokatla döverek basit tıbbi müdahaleyle giderilebilecek şekilde yaraladığı iddiasıyla, sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve kasten yaralama suçlarından cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. Mersin 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 09.11.2015 tarihli, 2013/162 Esas, 2015/429 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi gereğince ayrı ayrı beraatine, kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 86/2, 62, 53 maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
A. Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği
Sanığın kasten yaralama suçundan cezalandırılmasının hukuka aykırı olduğuna ve sanık hakkında beraat hükmü kurulması gerektiğine yöneliktir.

B. Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İsteği
Mahkemenin gerekçesinin dosya içeriğine uygun olmadığı, sanık hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hükümde ağırlaştırıcı halin uygulanmadığı ve takdiri indirim uygulanmasının hukuka aykırı olduğuna yöneliktir.

III. GEREKÇE
A. Çocuğun Nitelikli Cinsel İstismarı ve Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçlarından Kurulan Beraat Hükümlerinin İncelenmesinde
Mahkemenin gerekçesi ve tüm dosya kapsamına göre; yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırılarak vicdani kanıya ulaşıldığı anlaşılmakla, katılan mağdure vekilinin temyiz isteği yerinde görülmemiştir.

B. Kasten Yarama Suçundan Kurulan Mahkumiyet Hükmünün İncelenmesinde
1. Sanığın yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Kanun’un 86. maddesi uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66/1-e maddesi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.
2. 5237 sayılı Kanun’un 67/2-d maddesi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 09.11.2015 tarihli mahkumiyet kararının olduğu ve bu tarihten, temyiz incelemesi tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.
3. Tebliğnamedeki onama isteyen görüşe, dosyanın zamanaşımına uğraması nedeniyle iştirak edilmemiştir.

IV. KARAR
A. Çocuğun Nitelikli Cinsel İstismarı ve Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçlarından Kurulan Beraat Hükümlerinin İncelenmesinde
Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenlerle Mersin 1. Ağır Ceza Mahkemesinin kararında herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan mağdure vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

B. Kasten Yarama Suçundan Kurulan Mahkumiyet Hükmünün İncelenmesinde
Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenlerle Mersin 1. Ağır Ceza Mahkemesinin kararına yönelik sanık müdafii ve katılan mağdure vekilinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321/1. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322/1-(1) maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223/8. maddesi gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,13.05.2024 tarihinde karar verildi.