YARGITAY 9. CEZA DAİRESİ

9. Ceza Dairesi         2021/10137 E.  ,  2024/4343 K.
"İçtihat Metni"

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2014/338 E., 2015/412 K.

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ-OLAY VE OLGULAR
İstanbul Anadolu 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 03.11.2015 tarihli ve 2014/338 Esas, 2015/412 Karar sayılı kararı ile sanığın mağdureye birden fazla kez organ sokma suretiyle istismarda bulunduğu şeklinde kabul edilen olayda, çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi delaletiyle ikinci fıkrası, 43, 62 ve 53 üncü maddesi uyarınca 8 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
A. O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz İsteği
Sanığın nitelikli cinsel istismarda bulunmak maksadıyla cebir ve tehdit kullanarak mağdurenin odasına gelmesini sağladığı ve bu şekilde mağdureyi hürriyetinden yoksun bıraktığından bahisle bu suçtan kurulan beraat hükmünün bozulması gerektiğine ilişkindir.

B. Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği
Mağdurenin sanıkla rızası dahilinde cinsel ilişkiye girdiğini beyan ettiği, sanığın mağdurenin yaşını on altı olarak bildiğine dair savunmada bulunduğu, Mahkemece mağdurenin on beş-on sekiz yaş grubunda olabileceği şeklinde gözlem yapıldığı, mağdureyle evlilik hazırlıkları içerisinde olmaları nedeniyle sanığın ifadesinin samimi olduğu dikkate alındığında sanık hakkında istismar suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün bozulması gerektiğine ilişkindir.

III.GEREKÇE
A. Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı anlaşıldığından, sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır

B. Çocuğun Nitelikli Cinsel İstismarı Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden
1.Mağdurenin ruh sağlığının bozulup bozulmadığı hususunda rapor aldırılmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

2.İntikal şekli, mağdurenin aşamalardaki beyanları, savunma, raporlar ve Mahkemenin gerekçesi dikkate alındığında; yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

3.Kabule göre de; 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesi ile ilgili olarak 24.11.2015 tarihli, 29542 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilamıyla verilen iptal kararının gözetilmemesi, 20.05.2013 tarihi öncesi olması gereken suç tarihinin karar başlığında 29.10.2012 olarak yazılması mahallinde düzeltilmesi mümkün maddi hatalar olarak kabul edilmiştir.

IV. KARAR
Gerekçenin (A) ve (B) bölümlerinde açıklanan nedenlerle, İstanbul Anadolu 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 03.11.2015 tarihli ve 2014/338 Esas, 2015/412 Karar sayılı kararında sanık müdafii ve o yer Cumhuriyet savcısı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafii ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

13.05.2024 tarihinde karar verildi.