YARGITAY 9. CEZA DAİRESİ

9. Ceza Dairesi         2021/10114 E.  ,  2024/4423 K.
"İçtihat Metni"

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI: 2015/900 E., 2015/1161 K.

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ- OLAY VE OLGULAR
Sanık hakkında cinsel saldırı suçunu işlediği iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 102/1, 53. maddeleri uyarınca açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Konya (Kapatılan) 16. Asliye Ceza Mahkemesinin 26.10.2015 tarihli ve 2015/900 Esas, 2015/1161 Karar sayılı kararı ile mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanık hakkında atılı suçtan 5271 sayılı Kanun’un 223/3-a bendi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
A. O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz İsteği
Sanığın ruh sağlığı ve hastalıkları hastanesince düzenlenecek sağlık kurulu raporu veya adli tıp kurumundan 5237 sayılı Kanun'un 32/1. maddesinde belirtilen şekilde akıl sağlığının yerinde olup olmadığına dair alınacak rapor ile karar verilmesi gerekirken tek hekim tarafından düzenlenen rapor dayanak tutularak karar verildiğine ve diğer hususlara ilişkindir.

B. Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği
Sanığın koruma ve tedavi altına alınması yönündeki karar hukuka uygun olmadığına, sanığın sağlık kuruluşuna alınmasının psikiyatrik rahatsızlığını bir kat daha artıracağına, ailesinin yanından bir an olsun ayrılmayan sanığın ailesinden ayrılmasının telafisi güç zararlar ortaya çıkarmasının kuvvetle muhtemel olduğuna, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, bozulması gerektiğine ve diğer hususlara ilişkindir.

III. GEREKÇE
5237 sayılı Kanun'un 32. maddesi uyarınca sanıkta herhangi bir akıl hastalığı veya akıl zayıflığı bulunup bulunmadığı, şayet varsa bu nedenle işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayıp algılayamadığı veya bu fiille ilgili davranışlarını yönlendirme yeteneğinin azalıp azalmadığı hususunun tespiti için İstanbul Adli Tıp Kurumu Gözlem İhtisas Dairesinden gözlem raporu aldırıldıktan sonra ayrıca ilgili ihtisas kurulundan da olay tarihinde işlediği suç nedeniyle sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 32/1 veya 32/2. maddelerinin tatbik edilip edilemeyeceğine dair rapor aldırıldıktan sonra hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken Konya Eğitim ve Araştırma Hastanesi Beyhekim Psikiyatri Kliniğinden alınan 23.07.2015 tarihli içerik itibarıyla yetersiz rapora dayanılarak eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Konya (Kapatılan) 16. Asliye Ceza Mahkemesinin 26.10.2015 tarihli ve 2015/900 Esas, 2015/1161 Karar sayılı kararına karşı sanık müdafii ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,13.05.2024 tarihinde karar verildi.