YARGITAY 8. HUKUK DAİRESİ

8. Hukuk Dairesi         2023/4670 E.  ,  2024/1209 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 37. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki kullanım kadastrosuna itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince, davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararın, davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

İstanbul ili Sultanbeyli ilçesi Hamidiye Mahallesi çalışma alanında 7143 sayılı Kanun'un Geçici 1 inci maddesi uyarınca yapılan kullanım kadastrosu sırasında, 7910 ada 5 parsel sayılı taşınmaz, beyanlar hanesine, " ...'in kullanımında olduğu " şerhi yazılı olarak, ... adına tespit edilmiştir.

Davacı ... vekili dava dilekçesinde; İstanbul ili Sultanbeyli ilçesi Hamidiye Mahallesi 7910 ada 5 parsel sayılı taşınmazın 1990 yılından bu yana müvekkili olan davacının kullanımında olduğunu öne sürerek, davacı adına kullanıcı şerhi verilmesini talep etmiştir.

İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonunda; " davaya konu taşınmazın emlak vergilerinin davalı ... Öner tarafından ödendiği, taşınmazın ... tarafından açılan Kartal 5. Asliye Hukuk Mahkemesi 1997/112 esas sayılı kamulaştırma bedelinin arttırılması dosyasında dava konusu olduğu, davacının emlak vergilerini ödediği taşınmazın ise dava konusu taşınmaz dışında bulunduğu, tutarlı bilirkişi raporlarında da taşınmazın kullanımının davalıya ait olduğu kanaatinin bildirildiğinin anlaşıldığı " gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hükmün, davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 37. Hukuk Dairesince, " dava konusu taşınmazın daha önce davalı ...'in kullanımında olduğu, üzerinde davalıya ait binanın bulunduğu, ancak yol geçmesi nedeniyle kamulaştırma işlemleri yapıldıktan sonra davalının taşınmazı kullanmayı bıraktığı ve daha sonra üzerindeki binanın da yıkıldığı ve davalının dava konusu taşınmazı fiilen kullanmayı bıraktığı, mahkemece yapılan her iki keşifte de dinlenen mahalli bilirkişi ve taraf tanıklarının beyanına göre, dava konusu taşınmazın kadastro tespit tarihi olan 2019 tarihi itibariyle davacının kullanımında bulunduğu, dosyada yer alan kira sözleşmeleri dikkat alındığında, en az 2009 yılından beri dava konusu taşınmazın davacının kullanımında bulunduğu, davalı tarafından davacıya yönelik zilyetliğin korunmasına yönelik herhangi bir dava açılmadığı, 2009 yılından kadastro tespit tarihi olan 2019 yılına kadar taşınmazda davalı ...'in kullanımının bulunmadığı, her ne kadar davalı adına belediyeye verilen vergi kayıtları dava konusu taşınmaz kapsıyor ise de, zilyetlikle birleşmeyen vergi kayıtlarına değer verilemeyeceği anlaşılmakla, 7143 sayılı Yasa'nın amacına uygun olarak kadastro tespit tarihinde fiili kullanıcı olan davacının davasının kabulüne karar verilmesi gerekirken, reddine karar verilmesinin hatalı olduğu” gerekçesiyle, istinaf talebinin kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve yeniden hüküm kurulmak suretiyle davanın kabulüne ve 7910 ada 5 parsel sayılı taşınmazın tapusunun beyanlar hanesinde yazılı " Bu parsel Kadir oğlu ... kullanımındadır. " şerhinin terkinine ve beyanlar hanesine " İş bu taşınmaz Abdurrahman kızı ...'in kullanımındadır. " şerhinin yazılmasına, karar verilmiş ve iş bu karar, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi kararlarındaki gerekçelere, 6100 sayılı Kanun’un 369/1 inci maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davalı ... vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan sebeplerle;
Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının ONANMASINA,

269,85 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 157,75 TL'nin temyiz eden davalı ...'den alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

27.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.