YARGITAY 8. HUKUK DAİRESİ

8. Hukuk Dairesi         2022/6033 E.  ,  2024/3135 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 37. Hukuk Dairesi
SAYISI : 2021/666 E., 2022/1471 K.
KARAR : İstinaf başvurusunun esastan reddine
İLK DERECE MAHKEMESİ : Çerkezköy 2. Asliye Hukuk Mahkemesi
SAYISI : 2017/751 E., 2019/1412 K.

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama Çerkezköy 2. Asliye Hukuk mahkemesi kararıyla davanın reddine, karar verilmiş olup, Mahkeme hükmüne karşı istinaf yoluna başvurulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmesi üzerine bu kez davacı vekili tarafından Bölge Adliye Mahkemesi kararının temyizi üzerine Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü:
K A R A R

Davacı 2017 yılında verdiği dava dilekçesi ile; tapuda adına kayıtlı olan Çerkezköy ilçesi İstasyon Mahallesi 1415 ada 1 ve 2 parsel, 1417 ada 3, 8, 9 ve 12 parsel sayılı taşınmazların orman sayılmayan yerlerden olduklarını belirterek taşınmazların tapu kayıtlarındaki orman şerhlerinin terkinine karar verilmesini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonucunda; dava konusu taşınmazlar üzerine konulan ''kısmen devlet ormanı sınırı içerisinde kalmaktadır'' şerhinin 2014 yılında terkin edildiği gerekçesiyle açılan davanın hukuki yarar yokluğu nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Hükme karşı istinaf yoluna başvurulması üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 37. Hukuk dairesince; Çerkezköy 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2017/751 Esas, 2019/1412 Karar sayılı kararında mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesi bakımından usul ve esas yönünden yasaya aykırı bir durum bulunmamasına göre, davacı vekilinin istinaf başvurularının HMK'nın 353/(1)-b.1 inci maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi kararlarındaki gerekçelere, 6100 sayılı Kanun’un 369/1 inci maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

SONUÇ: Açıklanan sebeplerle; temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesi uyarınca ONANMASINA, 80,70 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 346,90 TL'nin temyiz edenden alınmasına,
dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 09.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.