YARGITAY 8. HUKUK DAİRESİ

8. Hukuk Dairesi         2022/578 E.  ,  2023/3996 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi
SAYISI : 2019/2224 E., 2021/2597 K.
KARAR : İstinaf başvurusunun esastan reddine
İLK DERECE MAHKEMESİ : ... Anadolu 5. Asliye Hukuk Mahkemesi
SAYISI : 2017/424 E., 2019/408 K.

Taraflar arasındaki yetim aylığı almaya hak kazandığının tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA
Davacı vekili dava dilekçesinde, davacının annesinin dava dışı İş Bankasından çalışarak emekli olduğunu ve 2008 yılında vefat ettiğini, davacının 2016 yılında eşinden boşandığını, kararın nüfusa işlendiğini, davalı Vakfa başvurarak davacıya yetim aylığı bağlanmasını talep ettiklerini ancak talebin reddedildiğini açıklayarak davacının yetim aylığı almaya hak kazandığının tespitine karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP
Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacıya babasının çalışmasından dolayı 15.05.2015 tarihinden itibaren geçerli olmak üzere yetim aylığı bağlanmış olması nedeniyle davalı Vakıf mevzuatı çerçevesinde yetim aylığı bağlanmayacağını ve davanın haksız olduğunu ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun (5510 Sayılı Kanun) 34 üncü maddesinde çocukların ölüm aylığına hak kazanma şartlarının düzenlendiği ve davalı vakfın yönetmeliğinin bu madde ile uyumlu olduğu, yasadaki düzenlemelere göre kız çocuğuna ölüm aylığı bağlanabilmesi için diğer şartların var olması halinde sosyal güvenlik kanunlarına tabi çalışmaması ve kendi çalışmasından dolayı gelir ya da aylık almaması gerektiği, davalı Vakfın yönetmeliğinin 10. maddesinde kız çocuklarına bağlanacak dul-yetim aylığının ancak kendi çalışmaları nedeniyle buralardan aylık veya gelir alma hakkı kazanmamış olan ve evli olmayan evli olmakla beraber sonradan boşanan veya dul kalan yetim çocuklardan yaşları ne olursa olsun kız çocukarının yetim aylığından faydalanacağının açıkça belirtildiği, davacının da bu şartları taşıdığı gerekçesiyle; davanın kabulüne, davacının davalı Türkiye İş Bankası A.Ş. Mensupları Munzam Sosyal Güvenlik ve Yardımlaşma Sandığı Vakfı sandığından yetim aylığı almaya hak kazandığının tespitine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF
A. İstinaf Yoluna Başvuranlar
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri
Davalı vekili istinaf dilekçesinde; eksik araştırma ile davanın kabulüne karar verildiğini, Vakıf mevzuatı uyarınca davacıya yetim aylığı bağlanmasının mümkün olmadığını açıklayarak, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç
Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile İlk Derece Mahkemesi kararının gerekçesinde belirtilen hususların isabetli olduğu, alınan raporların da hüküm kurmaya yeterli ve elverişli bulunduğu gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ
A. Temyiz Yoluna Başvuranlar
Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri
Davalı vekili temyiz dilekçesinde; istinaf dilekçesinde ileri sürülen gerekçeler ve resen belirlenecek nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe
1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme
Uyuşmazlık, davacının davalı Vakıftan yetim aylığı almaya hak kazanıp kazanmadığı hususuna ilişkindir.

2. İlgili Hukuk
6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369/1, 370 ve 371 inci maddeleri, 5510 Sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun (5510 Sayılı Kanun) 34 üncü maddesi, Türkiye İş Bankası A.Ş. Mensupları Munzam Sosyal Güvenlik ve Yardımlaşma Sandığı Vakfı'nın Munzam Sosyal Güvenlik Hakları Yönetmeliği'nin 10 uncu maddesi.

3. Değerlendirme
Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi kararlarındaki gerekçelere, 6100 sayılı Kanun’un 369/1 inci maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davalı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR
Açıklanan sebeplerle;
Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesi uyarınca ONANMASINA,

59,30 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 120,60 TL'nin temyiz eden davalıdan alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

03.07.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.