YARGITAY 8. CEZA DAIRESI

8. Ceza Dairesi         2024/72 E.  ,  2025/1994 K.
"İçtihat Metni"

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2019/193 Esas, 2021/272 Karar
SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma
İNCELEME KONUSU
KARAR : Mahkumiyet
KANUN YARARINA
BOZMA YOLUNA
BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

Akhisar 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.02.2021 tarihli kararı ile hükümlü hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 109/2, 109/3-a-f, 109/5. maddeleri uyarınca 9 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına dair hükmün 21.04.2021 tarihinde kesinleştiği belirlenmiştir.
Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 309/1. maddesi uyarınca, 07.12.2023 tarihli ve 2022/2998 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 22.12.2023 tarihli ve KYB-2023/133140 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 22.12.2023 tarihli ve KYB-2023/133140 sayılı kanun yararına bozma isteminin;
"Sanık hakkında incelemeye konu suç ile birlikte işlemiş olduğu çocuğun cinsel istismarı suçundan Akhisar Ağır Ceza Mahkemesinin 2010/90 Esas sayılı dosyasında açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda sanığın cinsel istismar suçundan mahkumiyetine, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan suç ihbarında bulunulmasına ilişkin Akhisar Ağır Ceza Mahkemesinin 17/04/2018 tarihli ve 2010/90 Esas, 2018/164 sayılı kararının İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin 25/10/2018 tarihli ve 2018/1998 Esas, 2018/1761 sayılı kararı ile istinaf talebinin esastan reddine karar verilmesini takiben yapılan temyiz başvurusu üzerine sanığın nitelikli cinsel istismar eylemlerini cebir, tehdit, hile veya iradeyi etkileyen başka bir nedene dayalı olarak gerçekleştirdiğine dair soyut iddia dışında her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmayıp, eyleminin değişen suç vasfı itibarı ile şikayete tabi olan reşit olmayanla cinsel ilişki suçunu oluşturduğu, şikayet süresinin geçmesi nedeni ile düşme kararı verilmesi gerektiğinden bahisle Yargıtay 14. Ceza Dairesinin 17/02/2020 tarihli ve 2019/7246 Esas, 2020/1211 Karar sayılı ilamı ile bozulmasını müteakip, yeniden yapılan yargılamada sanığın cinsel istismar suçundan şikayet süresi geçtiği gerekçesi ile düşmesine ilişkin Akhisar Ağır Ceza Mahkemesinin 30/06/2020 tarihli ve 2020/153 Esas, 2020/177 sayılı kararının Yargıtay 14. Ceza Dairesinin 15/02/2021 tarihli ve 2020/9128 Esas, 2021/1127 Karar sayılı ilamı ile onanarak kesinleştiği anlaşılmakla,
Dosya kapsamına göre, sanığın mağdureye karşı eylemine uyan reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan açılan kamu davasının düşmesine karar verilmesine karşın, birlikte işlendiği belirtilerek üzerine yüklenen ve suç ihbarında bulunulan kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun yasal şartlarının ortadan kalması sebebi ile sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesinde isabet görülmemiştir."
Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. DEĞERLENDİRME VE GEREKÇE
1. 5271 sayılı Kanun’un 309/4-d maddesi; “Hükümlünün cezasının kaldırılmasını gerektiriyorsa cezanın kaldırılmasına, daha hafif bir cezanın verilmesini gerektiriyorsa bu hafif cezaya Yargıtay ceza dairesi doğrudan hükmeder.” şeklinde düzenlendiği belirlenmiştir.
2. İnceleme konusu dava dosyası değerlendirildiğinde, olay tarihinde hükümlü ...'nun mağdure ...'in evine geldiği, katılanın kardeşi olan tanık M.D.'yi evden gönderdikten sonra, mağdurenin saçlarından tutarak, mağdureye tokat attığı, zorla bir odaya çekip belindeki bıçağı çıkartarak mağdurenin başının kenarına koyduğu, bu sırada ellerinden tutarak cinsel istismarda bulunduğu, hükümlünün cinsel istismar eylemini başka bir tarihte tekrar gerçekleştirdiği, mağdurenin annesi ile gittiği sağlık kuruluşunda çekilen ultrason sonucunda 8.5 aylık hamile olduğunun tespit edilmesi üzerine Cumhuriyet Başsavcılığına suç duyurusunda bulunulduğu, hükümlü hakkında cinsel istismar suçundan cezalandırılması istemiyle Akhisar Ağır Ceza Mahkemesinin 2010/90 Esas sayılı dosyasında açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda hükümlünün atılı suçtan mahkumiyetine karar verildiği, anılan kararın Yargıtay 14. Ceza Dairesinin 17.02.2020 tarihli kararıyla eylemin reşit olmayanla cinsel ilişki suçunu oluşturduğundan bahisle bozulmasına karar verilmesi üzerine şikayetin süresinde yapılmadığı gerekçesiyle açılan kamu davasının Akhisar Ağır Ceza Mahkemesinin 30.06.2020 tarihli kararıyla düşürülmesine karar verildiği ve bu kararın Yargıtay 14. Ceza Dairesinin 15.02.2021 tarihli kararıyla onanarak kesinleştiği, cinsel istismar suçundan yapılan yargılama süreci devam ederken hükümlü hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan suç duyurusunda bulunulması üzerine Akhisar 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 23.02.2021 tarihli kararıyla mahkumiyet hükmü kurulduğu belirlenmiştir.

3. Hükümlünün, mağdureye yönelik eyleminin cinsel istismar niteliğinde olduğu iddia olunmuş ise de, dava dosyası kapsamında eylemin cebir, tehdit, hile veya iradeyi etkileyen başka bir nedene dayalı olarak gerçekleştirildiğine dair soyut iddia dışında şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığından reşit olmayanla cinsel ilişki suçunu oluşturduğu hususu dikkate alındığında, hükümlünün olay tarihinde katılanı, cebir, tehdit veya hile ile hürriyetinden yoksun bıraktığına dair cezalandırılması için kesin ve yeterli delil bulunmadığı anlaşılmakla, unsurları oluşmayan kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan beraati yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi, Kanun'a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmekle, 5271 sayılı Kanun’un 309/4-d maddesi uyarınca bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

III. KARAR
1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,
2. Akhisar 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.02.2021 tarihli ve 2019/193 Esas, 2021/272 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309/3. maddesi gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,
3. 5271 sayılı Kanun’un 309/4-d maddesi uyarınca bozma nedeninin hükümlünün cezasının kaldırılmasını gerektirdiğinden, hükümlü hakkında Mahkemece hükmedilen bu CEZANIN KALDIRILMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.03.2025 tarihinde karar verildi.