YARGITAY 8. CEZA DAİRESİ

8. Ceza Dairesi         2024/52 E.  ,  2024/1652 K.
"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2018/182 (E) ve 2019/238 (K)
SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzelterek Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usûl hükümlerine göre temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Tarsus Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 18.06.2010 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçundan cezalandırılması talebi ile kamu davası açılmıştır.
2. Tarsus 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 29.02.2012 tarihli kararı ile, sanığın çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçundan hapisten çevrili 1.500.00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.
3. İlgili kararın sanık tarafından temyizi üzerine, Yargıtay 14.Ceza Dairesinin 04.07.2017 tarihli kararı ile, sanığın eyleminin kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturacağı gerekçesiyle, suç vasfı yönünden bozulmasına karar verilmiştir.
4. Tarsus 5.Asliye Ceza Mahkemesince bozma kararına uyularak yapılan yargılama sonunda; 11.09.2019 tarihli karar ile, sanık hakkında, çocuğa karşı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz istemi; atılı suçu işlemediğine, katılan mağduru kaçırma kastı olmadığına, beraatini istediğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
Dava konusu olay; sanığın, yaşı nedeniyle rızası geçerli olmayan mağduru, Adana ilinde bulunan bir akrabasının evine götürerek burada bir gece kalmak suretiyle kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işlediği iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE
A. Sanığın eylemini cinsel amaçla gerçekleştirdiği dosya kapsamına göre sabit olmasına rağmen, sanık hakkında Türk Ceza Kanunu'nun 109 uncu maddesinin beşinci fıkrasının uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.
B. Sanık hakkında kurulan hükümde 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 326 ncı maddenin son fıkrası uyarınca kazanılmış hak nedeniyle, cezasının 1.500.00 TL adli para cezası üzerinden infaz olunacağının belirtilmemesi dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.
C. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve Kanun'a uygun olarak yapıldığı, Mahkemece aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR
Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenle, Tarsus 5.Asliye Ceza Mahkemesi'nin 11.09.2019 tarihli 2018/182 Esas sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 322 nci maddesi gereği, hüküm fıkrasına üçüncü paragraftan sonra gelmek üzere "Ceza Muhakemeleri Usulu Kanunu'nun 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hak nedeniyle, sanık hakkında hükmolunan 1 yıl 8 ay hapis cezasının, 1.500,00 TL adli para cezası olarak 10 eşit taksitte tahsili suretiyle infazına" ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oybirliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 22.02.2024 tarihinde karar verildi.