YARGITAY 8. CEZA DAİRESİ

8. Ceza Dairesi         2024/482 E.  ,  2024/2762 K.
"İçtihat Metni"
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2022/1968 E., 2022/2099 K.
SUÇLAR : Uyuşturucu veya uyarıcı madde imal ve ticareti
HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi
TEMYİZ EDENLER : Sanık müdafiileri
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk derece mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz isteklerinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Amasya 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 23.09.2022 tarihli kararı ile atılı suçun sanıklar tarafından işlendiği sabit görülerek 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin üçüncü ve 52 nci maddesinin birinci fıkrası gereği ayrı ayrı 12 yıl 6 ay hapis ve 80.000,00 TL adli para cezasına mahkum edilmelerine, gözaltı ve tutuklulukta geçen sürelerin cezalarından mahsubuna, hak yoksunluklarının ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.
2. Karara karşı sanık müdafileri ve sanık ... tarafından istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin temyize konu 08.11.2022 tarihli kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri,
1. Sanığın cezalandırılması için somut delil bulunmadığına,
2. İçinden uyuşturucu madde çıktığı tespit edilen çantanın kime ait olduğunun net olarak belirlenmemesi nedeni ile eksik inceleme yapıldığına,
3. Diğer sanık ...'ın çelişkili beyanları bulunduğuna,
4. Delillerin hukuka aykırı olarak elde edildiğine,
5. Eksik inceleme sonucu hatalı karar verildiğine,
Sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri;
1. Olayda kesin ve somut delil bulunmadığına,
2. Delillerin hukuka aykırı olarak elde edildiğine,
3. Delil değerlendirmesinin hatalı olduğuna,
4. Sanık ...'ın diğer sanık ...'tan uyuşturucu madde temin ettiğine, bu nedenle suç vasfında ve nitelendirmesinde hata yapıldığına,
5. Etkin pişmanlık ve takdiri indirim ile ilgili hükümlerin uygulanması gerektiğine,
6. Tekerrür hükümlerinin uygulanmasının hukuka aykırı olduğuna,
ilişkindir.
Ayrıca Sanık ... müdafiinin temyiz süresinin dolmasından sonra 07.02.2023 tarihinde, sanık ...'ın ise 13.02.2023 tarihinde vermiş oldukları ek beyan dilekçeleri ile sanığın akıl sağlığının yerinde olmadığını ileri sürdükleri anlaşılmıştır.

III. OLAYLAR VE OLGULAR
A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
İlk derece mahkemesince; sanıkların bir gün öncesinde aynı evde kalmış oldukları, deliller arasında bulunan CD çözümleme tutanağına göre birlikte otobüse binmeden önce her ikisinde de sırt çantası bulunduğu, sırt çantalarını otobüse yerleştirme anlarına ilişkin görüntülerde, içerisinde fön makinesine gizlenmiş uyuşturucu madde çıkan siyah renkli sırt çantasının sanık ...'ın sırtında, fön makinesine ait rezistans aparatının çıktığı çantanın da sanık ...'ın sırtında olduğunun tespit edildiği, deliller arasında yer alan uzmanlık raporu ile uyuşturucu maddenin bulunduğu poşet üzerinde her iki sanığa ait parmak izine rastlandığı, Samsun Bölge Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğü tarafından düzenlenen uzmanlık raporuna göre ele geçirilen uyuşturucu maddenin % 74 oranında net metamfetamin içerdiği, sanık ...'ın üzerinde ele geçen metamfetamin maddesinin saf uyuşturucu oranı ile çantada çıkan uyuşturucu maddenin saflık oranının aynı olduğu, sanıkların suçtan kurtulmaya yönelik savunmalarına itibar edilmediği,
tüm dava dosyası kapsamına göre sanıkların birlikte suç işleme iradesi ile hareket ederek üzerilerine atılı suçu işlediklerinin sabit görüldüğü, suçun işleniş biçimi, yeri, zamanı, kastın yoğunluğu ve ele geçirilen uyuşturucunun miktarı göz önünde bulundurularak ceza tayininde alt sınırdan uzaklaşıldığı bildirilmiştir.
B. Bölge Adliye Mahkemesinin kabulü;
İlk Derece Mahkemesinin kararında usule ve esasa ilişkin herhangi bir hukuka aykırılık bulunmadığı değerlendirilmiştir.

IV. GEREKÇE
İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfına, sübutuna, 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin sanıklar hakkında uygulanmamasına, delillerin hukuka uygun olarak toplandığına, sanıkların hakkında ceza tayininde alt sınırdan uzaklaşılmasına ilişkin değerlendirmesinde bir isabetsizlik bulunmadığı, yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olduğu, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların, aşağıda belirtilen husus dışında, doğru biçimde belirlendiği, sanık ... hakkında 5237 sayılı Kanun'un 32 nci maddesi kapsamında değerlendirme yapılması talep edilmiş ise de mahkemenin bu hususta harici gözleminin olmadığı, sanığın güncel adli sicil kaydında rapor tarihinden sonrasına ait kesinleşmiş başkaca mahkumiyet hükümlerinin bulunduğu, sunulan evrakta düşünce işlevselliği bozukluğundan bahsedilmekle birlikte, 5237 sayılı Kanun'un 32 nci maddesi kapsamında akıl hastalığının varlığına ilişkin ifadenin yer almadığı anlaşılmakla sanık müdafiilerinin sair temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.
İlk Derece Mahkemesince sanık ... hakkında 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesi kapsamında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiş ise de tekerrüre esas alınan Büyükçekmece 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2016/386 Esas, 2018/1006 Karar sayılı ilamın uyarlanması sonucunda aynı mahkeme tarafından 2020/887 Esas, 2020/967 Karar sayılı karar ile verilen hükmün 17.03.2022 tarihinde kesinleştiği, davaya konu suçun işlendiği tarihin ise 15.02.2022 olduğu anlaşıldığından, suç tarihinden sonra kesinleşen hükmün tekerrüre esas alınmasının hukuka aykırı olduğu, sanığın adli sicil kaydında tekerrüre esas alınabilecek başkaca bir suçu bulunmadığı anlaşılmıştır.

V. KARAR
Gerekçe kısmında gösterilen sebeple sanık ... müdafiinin temyiz istemi yerinde görülmekle, Samsun Bölge Adliye Mehkemesi 7. Ceza Dairesinin 08.11.2022 tarihli kararının 5271 sayılı Kanun'un 302 nci maddesi gereği bozulmasına, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, aynı kanunun 303 üncü maddesi gereği, Amasya 2.Ağır Ceza Mahkemesinin 23.09.2022 tarihli kararının hüküm fıkrasında yer alan sanık ... hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ilişkin paragrafın karardan çıkartılması sureti ile Tebliğnameye kısmen uygun olarak oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Amasya 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.03.2024 tarihinde karar verildi.