YARGITAY 8. CEZA DAİRESİ

8. Ceza Dairesi         2024/358 E.  ,  2024/3598 K.
"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2018/2488 E., 2020/437 K.
SUÇ : Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk derece mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Ankara Cumhuriyet Başsavcılığının 27.11.2012 tarihli iddianamesi ile çocuğun kaçırılması suçundan cezalandırılması istemi ile dava açılmıştır.
2. Ankara 41. Asliye Ceza Mahkemesinin 21.04.2015 tarihli kararıyla sanık hakkında çocuğun kaçırılması veya alıkonulması suçundan verilen 2 ay 15 gün hapis cezasının açıklamasının geri bırakılmasına karar verilmiştir.
3. Denetim süresi içerisinde sanığın Uşak 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 2016/353 Esas sayılı dosyasında 03.03.2016 tarihinde, basit yaralama suçunu işlemesi üzerine, Ankara 21. Asliye Ceza Mahkemesinin

18.01.2018 tarihli kararıyla açıklanması geri bırakılan hüküm açıklanmak sureti ile sanığın çocuğun kaçırılması veya alıkonulması suçundan 2 ay 15 gün hapis ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına hükmedilmesine karar verilmiştir.

4. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin, 04.03.2020 tarihli kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanığın istinaf başvurusunun kabulü ile duruşma açılarak yapılan yargılama sonucunda sanığın kazanılmış hak nedeniyle kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 2 ay 15 gün hapis cezasıyla cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz istemi, üzerine atılı suçu işlemediğine, beraat kararı verilmesi gerektiğine yöneliktir.

III. OLAY VE OLGULAR
Dava konusu olay; sanığın15 yaşından küçük mağduru yanından tuttuğu iddiasına ilişkindir.
A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
Sanığın üzerine atılı suçun sübut bulduğu kabul edilerek mahkûmiyetine karar verilmiştir.
B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
İlk derece Mahkemesince verilen hükümde suçun vasfında yanılgıya düşüldüğü kabul edilerek, sanığın kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan mahkûmiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE
1. Mağdurun suç tarihinde 15 yaşından küçük olduğu ve sanık ile dosya kapsamında adı geçen diğer şahıslarla bir gece boyunca arabada kaldığı olayda, mağdur ifadesi, sanık savunması, tanık anlatımları ve tüm dava dosyası kapsamından suçun vasfına ve sübut bulduğuna dair istinaf mahkemesi kararında hukuka aykırılık bulunmamış olup, sanığın temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
2. Sanık hakkında kurulan hükümde, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 283 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca kazanılmış hak nedeniyle cezasının 2 ay 15 gün hapis cezası üzerinden infazına karar verilmesi gerekirken, sonuç cezanın 2 ay 15 gün hapis cezası olarak belirlenmesi, hukuka aykırı görülmüş ise de; bu hususun 5271 sayılı Kanun'un 303 üncü maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi uyarınca düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

V. KARAR
Gerekçe bölümünün açıklanan nedenle sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin 04.03.2020 tarihli ve 2018/2488 Esas sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303 üncü maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi gereği hüküm fıkrasından kazanılmış hak uygulamasının yapıldığı 6 numaralı paragrafın çıkartılarak yerine "5271 sayılı Kanun'un 283 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca kazanılmış hak nedeniyle sanığın cezasının 2 ay 15 gün hapis cezası üzerinden infazına" ibaresinin eklenmesi suretiyle; Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Ankara 21. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE 29.04.2024 tarihinde karar verildi.