YARGITAY 8. CEZA DAİRESİ

8. Ceza Dairesi         2024/205 E.  ,  2024/4084 K.
"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2023/250 E., 2023/829 K.
MÜŞTEKİ : ...
SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; gereği temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.
Sanık müdafii tarafından süresinde duruşma talebinde bulunulmuş ise de; cezanın miktarı itibariyle duruşma talebinin reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Diyarbakır Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 02.12.2015 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan cezalandırılması için kamu davası açılmıştır.
2.Diyarbakır 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.02.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.
3.Diyarbakır 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.02.2016 tarihli kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 26.12.2022 tarihli ve 2020/4025 Esas, 2022/19788 Karar sayılı kararı ile "... savunma hakkının kısıtlanmış olması nedeniyle ..." bozulmasına karar verilmiştir.
4.Bozma üzerine yapılan yargılamada Diyarbakır 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.10.2023 tarihli kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafilerinin temyiz istemi, mahkumiyete yeterli somut delilin bulunmadığına, tanığın beyanının görgüye dayalı olmadığına, eksik araştırma ile hüküm kurulduğuna, sanık savunmalarının istikrarlı olduğuna, sanık hakkında berat kararı verilmesi gerektiğine yöneliktir.

III. OLAY VE OLGULAR
1.Dava konusu olay, sanığın müştekiyi hile, cebir ve tehdit kullanarak hürriyetinden yoksun bıraktığı iddiasına ilişkindir.
2.Müştekinin alınan doktor raporunda, vücudunun birçok yerinde darp cebir izinin mevcut olduğu anlaşılmış olup, basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralandığı tespit edilmiştir.

IV. GEREKÇE
1.Müştekinin öğrenci olduğu ve ev aradığı, olay günü sanığın müştekiye ev bulduğunu beyan ederek hile kullanmak sureti ile arkadaşlarının evine götürdüğü, burada müştekiye istismarda bulunmaya çalıştığı, müştekiyi darp ve tehdit ettiği, müştekinin bağırması sonucu bırakmaya karar verdiği ve müştekinin de fırsat bularak söz konusu evden kaçıp aynı apartmanda bulunan başka bir ikamete sığınarak polislerin çağdırıldığı olayda, müştekinin aşamalarda alınan istikrar içeren ifadesi, tanık beyanı, olay yeri inceleme ekipleri tarafından söz konusu evde yapılan inceleme tutanağı, müştekiye ait doktor raporu, sanığın dolaylı ikrar içeren savunmaları ve tüm dava dosyası kapsamından, sanığın üzerine atılı suçun sübut bulduğuna dair mahkeme kararında isabetsizlik bulunmamış, sanık müdafilerinin temyiz istemleri yerinde görülmemiştir.
2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafilerinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Diyarbakır 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.10.2023 tarih, 2023/250 Esas sayılı kararında sanık müdafileri tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafilerinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 13.05.2024 tarihinde karar verildi.

...