YARGITAY 8. CEZA DAİRESİ

8. Ceza Dairesi         2024/18489 E.  ,  2024/7735 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2022/1299 E., 2024/204 K.
SUÇ : Hükümlü veya tutuklunun kaçması
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Diyarbakır Cumhuriyet Başsavcılığının 02.12.2015 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun ( 5237 sayılı Kanun) 292 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. Diyarbakır 11. Asliye Ceza Mahkemesinin 30.03.2016 tarihli ve 2015/767 Esas, 2016/269 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 292 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.
3. Diyarbakır 11. Asliye Ceza Mahkemesinin 30.03.2016 tarihli kararının, Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 2020/12886 Esas, 2021/14006 Karar sayılı kararıyla sanık hakkında lehe hükümler içeren 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesi üçüncü fıkrası uygulanması imkanının doğması ve bu konuda mahkemesince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.
4. Bozmaya uyularak yapılan yargılamada, Diyarbakır 11. Asliye Ceza Mahkemesinin 14.02.2022 tarihli ve 2021/823 Esas, 2022/204 Karar sayılı kararıyla, sanık hakkında hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 292 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.
5. Diyarbakır 11. Asliye Ceza Mahkemesinin 14.02.2022 tarihli kararının, Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 19.10.2022 tarihli ve 2022/3327 Esas, 2022/14874 Karar sayılı kararıyla, sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulama imkanının bulunup bulunmadığının tartışılmaması nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.
4. Bozmaya uyularak yapılan yargılamada, Diyarbakır 11. Asliye Ceza Mahkemesinin 05.02.2024 tarihli ve 2022/1299 Esas, 2024/204 Karar sayılı kararıyla, sanık hakkında hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 292 nci maddesinin birinci fıkrası, 293 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 25 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz isteği; beraatine karar verilmesi gerektiğine, dava zamanaşımının dolduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
Dava konusu olay; Diyarbakır Açık Ceza İnfaz Kurumu'nda başka suçtan hükümlü olarak bulunan sanığın, 03.11.2015-10.11.2015 tarihleri arasında ayrılmış olduğu 7 günlük özel izninden izin süresinin bitiminden itibaren 48 saat geçmiş olmasına rağmen dönmeyerek firar ettiği iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE
1. Hükümlü veya tutuklunun kaçması suçu genel kasıtla işlenen bir suç olup, dosya kapsamında yer alan 12.11.2015 tarihli tutanak, firar fişi, sanık ikrarı ile diğer tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde sanığın üzerine atılı suçu işlediği anlaşılmıştır.
2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.
3. Sanık hakkında ... ceza belirlenirken uygulama maddesinin "5272 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un (5272 sayılı Kanun) 97 nci maddesinin birinci fıkrası delaleti ile 5237 sayılı Kanun'un 292 nci maddesinin birinci fıkrası” olarak gösterilmesi gerekirken sadece "5237 sayılı Kanun'un 292 nci maddesinin birinci fıkrası" olarak belirtilmesi suretiyle, 5271 sayılı Kanun'un 232 inci maddesinin altıncı fıkrasına muhalefet edilmesi ile gerekçeli karar başlığında karar tarihinin 05.02.2024 yerine 14.02.2022 olarak gösterilmesi dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir. Ancak bu hususların 1412 sayılı Kanun'un 322 nci maddesine göre düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

V. KARAR
Gerekçe bölümünün (3) numaralı bendinde açıklanan nedenle Diyarbakır 11. Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.02.2024 tarihli ve 2022/1299 Esas, 2024/204 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hükmün birinci fıkrasındaki "eylemine uyan" ibaresinden sonra gelmek üzere "5272 sayılı Kanun'un 97 inci maddesinin birinci fıkrası delaleti ile" ibaresinin eklenmesi ile gerekçeli karar başlığında yer alan karar tarihinindeki "14.02.2022" ibaresi çıkartılarak yerine "05.02.2024" ibaresinin yazılması sureti ile hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 16.10.2024 tarihinde karar verildi.