YARGITAY 8. CEZA DAİRESİ

8. Ceza Dairesi         2024/17993 E.  ,  2024/7224 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2024/92 E., 2024/208 K.
SUÇ : 2313 sayılı Kanuna aykırılık
HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düşme, onama

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir oldukları, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
A. Diyarbakır Cumhuriyet Başsavcılığının 27.12. 2021 tarihli iddianamesi ile sanık ... hakkında, 11.01.2023 tarihli iddianamesi ile ... ve ... hakkında 5237 sayılı Kanunun 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 53 üncü maddesi, 58 inci maddesi ile 2313 sayılı Kanunun 23 üncü maddesinin beşinci fıkrasının (1) nolu bendi uyarınca cezalandırılması talebi ile kamu davası açılmıştır.
B. Diyarbakır 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 16.01.2023 tarih, 2023/43 Esas, 2023/15 Karar sayılı kararı ile sanıklardan ... ve ... hakkındaki kamu davasının Mahkemenin 2022/229 Esas sayılı dosyası ile birleştirilmesine karar verilmiştir. Diyarbakır 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 07.11.2023 tarihli ve 2022/229 Esas, 2023/373 Karar sayılı kararı ile sanıklar ... ve ... hakkında beraatlerine, ... hakkında 2313 sayılı Kanunun 23 üncü maddesinin beşinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesi, 58 inci maddesi uyarınca 11 yıl hapis ve 190.000.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına ve mükerrerliğe karar verilmiştir.
C.Kararın sanık ... ve müdafisi ile Cumhuriyet savcısının istinaf talebinin incelemesinde Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi'nin 02.02.2024 tarih, 2024/92 Esas, 2024/208 Karar sayılı kararı ile ilk derece mahkemesince kurulan hükümlere yönelik istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
A. Sanık müdafinin temyiz talepleri özetle; sanığın çoban olarak diğer sanıklar ... ve ... ile anlaştığını, kenevir bitkilerini daha sonradan farkettiğini, tek başına ekili olan kenevirlerinin bakımının yapılmasının mümkün olmadığına, suçun hukuki mahiyetinde hataya düşüldüğüne, sanığın eyleminin suçu bildirmeme suçunu oluşturduğuna ilişkindir.
B. Cumhuriyet savcısının temyiz talebi özetle; haklarında 2313 sayılı Kanuna muhalefet suçu yönünden beraat hükmü kurulan sanıklar ... ve ...'in, olayın cereyan ettiği coğrafyada dikkate alındığında sanıklar ... ve ...'ın kendilerine ait olan arazi üzerinde başkasının ekim-dikim işlerini gerçekleştirdiğine ilişkin beyanlarının hayatın olağana akışına aykırı olduğu, tanıdığını beyan ettiği ve önceye dayalı husumeti bulunan ... tarafından kendilerinden habersiz bu ekimin ve ekimden yakalamaya geçen süre zarfında gerçekleşme ihtimalinin bulunmadığı, alınan muhtar ve aza ifadelerinin bu durumu doğruladığı, söz konusu miktarda dikkate alındığında tek kişi tarafından ekilip bakımının yapılmasının olanaksız olduğu hususları değerlendirildiğinde, atılı suç yönünden mahkumiyetleri yerine beraatlerine hükmolunması ve yapılan istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmesi usul ve esas yönünden kanuna aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
Dava konusu olay sanık ...'in diğer sanıklara ait tarlada çok sayıda ekili kenevir bitkisi ve kurutulmuş kenevir bitkisi ile yakalanmasına ilişkindir.
A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
Olay tarihinde Diyarbakır İl Jandarma Komutanlığı tarafından icra edilen operasyon kapsamında Lice İlçesi Yamaçlı Mahallesinde kenevir bitkisi ekili arazide sanık ...'in uyur vaziyette yakalandığı, yapılan üst aramasında kubar esrar olduğu değerlendirilen maddenin bulunduğu, tarlanın içerisinde ekili vaziyette 150.000 kök kenevir bitkisi ele geçirildiği, tarlanın diğer tarafında kurutulmaya bırakılmış kubar esrar olduğu değerlendirilen madde ele geçirildiği, tarlanın 2 km doğu istikametindeki su deposundan sulama amacıyla kullanılan 2500 metre uzunluğunda hortum ele geçirilmesi üzerine, tarla sahiplerinin dinlendiği, muhtar ve azanın tarlanın ekim işlerine diğer sanıklar ... ve ...'ın yaptığını beyan etmesi ile ..., ... ve ... hakkında açılan kamu davasında sanıkların suçlamayı kabul etmemesi ile sanıklar ... ve ...'ın beraatlerine, Sanık ...'in 2313 sayılı yasaya muhalefetten mahkumiyetine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve taktirine, gösterilen gerekçe ve uygulamaya oluşa ve dosya içeriğine göre; mahkemenin sanıklar ... ve ... hakkındaki beraate ilişkin kararında usule ve esasa ilişkin herhangi bir hukuka aykırılığın bulunmadığı anlaşıldığından, istinaf başvurusunun esastan reddine; sanık ... hakkında toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı artırıcı ve azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle ret edilmiş ve incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE
A. Sanıklar ... ve ... hakkındaki hükümlerin incelemesinde;
İlk derece mahkemesi ile bölge adliye mahkemesinin, suçun sübutuna ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı, delillerin hukuka uygun olarak toplandığı, soruşturma ve kovuşturma aşamasında gerekli araştırmanın yapıldığı, sanıkların suçu işlediklerine dair muhtar ve azasının mahkemede değiştirdiği kolluk ifadeleri dışında delil bulunmadığı anlaşılmakla, Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve kanuna uygun bulunarak, hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.
B- Sanık ... hakkındaki hükmün incelenmesinde;
UYAP üzerinden yapılan incelemede, Diyarbakır 4 Nolu T Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğünün 05.02.2024 tarihli yazısı, yazı ekindeki vukuat raporu, tutanak, ölüm belgesi, ölü muayene ve otopsi tutanağı ile nüfus kayıt örneğine göre; sanığın hükümden sonra 04.02.2024 tarihinde öldüğü anlaşıldığından bu durumun Mahkemece araştırılarak 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 64 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca sanık hakkında açılan kamu davasının düşürülüp düşürülmeyeceğinin karar yerinde değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğu anlaşılmıştır.

V. KARAR
A. Sanıklar ... ve ... hakkında kurulan hükümler yönünden;
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi'nin 02.02.2024 tarih, 2024/92 Esas, 2024/208 Karar sayılı kararında Cumhuriyet savcısı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,
B. Sanık ... hakkında kurulan hükümler yönünden;
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, sanık müdafinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi'nin 02.02.2024 tarihli kararının, 5271 sayılı Kanun'un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca Diyarbakır 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 01.10.2024 tarihinde karar verildi.