YARGITAY 8. CEZA DAİRESİ

8. Ceza Dairesi         2024/17724 E.  ,  2024/5227 K.
"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2015/752 E., 2016/415 K.
SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma
HÜKÜM : Mahkumiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün, temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Seydişehir Cumhuriyet Başsavcılığının 21.10.2015 tarihli iddianamesi ile sanığın kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan cezalandırılması istemi ile dava açılmıştır.
2. Seydişehir Asliye Ceza Mahkemesinin 19.04.2016 tarihli kararıyla sanığın kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz istemi, somut bir nedene dayanmamaktadır.

III. OLAY VE OLGULAR
1. Dava konusu olay; sanığın olay tarihi itibariyle aralarında resmi nikah bulunmayan eşini darp etmek suretiyle hürriyetinden yoksun bıraktığı iddiasına yöneliktir.
2. Mağdurun alınan doktor raporunda, saçlı deride kızarıklık mevcut olduğu ve basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralandığının belirtildiği tespit edilmiştir.
IV. GEREKÇE
Sanığın adli sicil kaydında yer alan Manavgat 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2013/43 Esas, 2013/48 Karar sayılı ilamına konu hırsızlık suçundan aldığı mahkumiyet hükmü tekerrüre esas alınarak, sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 58 inci maddesi uygulanmış ise de; hükümden sonra 02.12.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 253 üncü maddesi ve bu maddeye eklenen fıkraya göre tekerrüre esas alınan 5237 sayılı Kanun'un 141 inci maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen hırsızlık suçunun uzlaştırma kapsamına alınması nedeniyle hırsızlık suçuna ilişkin davanın uzlaştırma sonucu düşürülüp düşürülmediği araştırılarak sonucuna göre tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının infaz aşamasında değerlendirilmesinin mümkün olduğu gözetilerek bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.
1. Olay günü sanık ile arasında resmi nikah bulunmayan mağdur arasında tartışma yaşandığı, mağdurun çocuklarını da alıp evden gittiği, sanığın müştekinin arkasından geldiği ve mağduru saçından tutup sürüklemek suretiyle eve getirdiği olayda, mağdur ifadesi, mağdura ait darp cebir raporu ve sanığın tevil yollu ikrarı ile tüm dava dosyası kapsamından, suçun sübut bulduğuna dair mahkeme kararında isabetsizlik bulunmamış sanığın temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Seydişehir Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.04.2016 tarihli ve 2015/752 Esas sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın sebeplerinin reddiyle hükmün Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.06.2024 tarihinde karar verildi.