YARGITAY 8. CEZA DAİRESİ

8. Ceza Dairesi         2024/17039 E.  ,  2024/5120 K.
"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2023/651 E., 2024/178 K.
SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma
HÜKÜM : Mahkumiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında Yargıtay bozma ilamı üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Kilis Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 23.01.2013 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında kasten yaralama ve tehdit suçlarından dava açılmıştır.
2. Kilis 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 20.03.2014 tarihli kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 3 yıl 4 ay hapis cezası ile mahkumiyetine karar verilmiştir.
3. Yargıtay 14. Ceza Dairesi'nin 12.12.2018 tarihli kararı ile (...23.01.2013 tarihli İddianame incelendiğinde sanık hakkında kasten yaralama ve tehdit suçlarından dava açılmakla birlikte 5271 sayılı Kanun'un 170 inci maddesinin dördüncü fıkrasına aykırı olarak İddianamede olaylar mevcut delillerle ilişkilendirilerek açıklanmadığı gibi kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçuna yönelik bir anlatım ile usulüne uygun açılmış bir dava da bulunmadığı ve bu eksikliklerin ancak yeni bir kamu davası açılması suretiyle giderilebileceği nazara alınmadan, mevcut İddianameye istinaden ek savunma hakkı verilerek yazılı şekilde sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan hüküm kurulması neticesinde 5271 sayılı Kanun'un 225 inci maddesinin birinci fıkrasına muhalefet edilmesi,) bozulmasına karar verilmiştir.
4. Bozma ilamı üzerine Kilis Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 16.05.2019 tarihli İddianamesi ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan birleştirme talepli dava açılmıştır. Kilis 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nce dosyaların birleştirilmesi kararı verilmiştir. Kilis 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 02.06.2021 tarihli kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 3 yıl 4 ay hapis cezası ile mahkumiyetine karar verilmiştir.
5. Yargıtay 8. Ceza Dairesi'nin 31.05.2023 tarihli kararı ile sanık hakkında verilen mahkumiyet hükmünün "sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 109 uncu maddesinin üçüncü fıkrasının (b) bendinin uygulanması gerektiği ve temel hapis cezasında alt sınırdan uzaklaşılarak hüküm kurulması gerektiği" yönünden bozulmasına karar verilmiştir.
6. Bozma ilamı üzerine Kilis 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 31.01.2024 tarihli kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 4 yıl 2 ay hapis cezası ile mahkumiyetine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz istemi; suçun sübutuna, şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereği beraat kararı verilmesi gerektiğine, hatalı, haksız, adaletsiz ve hukuka aykırı karar verildiğine, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
İncelemeye konu olay; katılanın fırın işletmeciliği yaptığı ve akrabası olan tanık Ö.U. ile birlikte ekmek satmak amacıyla araçları ile ilerlerken, yine fırın işletmeciliği yapan sanığın içinde bulunduğu araç tarafından önlerinin kesildiği, sanık ve kimliği tespit edilemeyen 3 kişinin katılanın yanına geldiği, sanığın katılana "ekmek getirmemesini" söyleyerek ölümle tehdit ettiği ve aracın bagajından pompalı tüfek çıkartıp, katılana doğrultup kendi aracına binmesini istediği, katılan ve tanık Ö.U.'nun sanığın aracına bindiği, sanık ve 3 meçhul şahsın da aynı araca binip, ıssız bir alana gittikleri, sanık ve diğer şahısların katılanı araçtan indirip sopalarla vücudunun çeşitli yerlerine vurdukları, sanığın katılana "bir daha seni burada görürsem öldürürüm" dediği, o sırada katılanı telefonla arayan abisi tanık ...C. ile sanığın telefonda konuşup "bir daha buralara ekmek getirirseniz sizi vururum, benim kaybedecek bir şeyim yok" diyerek, katılanı ve tanık Ö.U.' yu orada bırakıp kendi araçları ile olay yerinden ayrıldıkları, iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE
1. Katılanın anlatımını doğrulayan, Adli muayene Raporu, tanıklar Ö.U., ...C. beyanları ve sanığın inkara yönelik mesnetsiz savunması ile tüm dosya kapsamındaki deliller karşısında, sanığın temyiz gerekçeleri yerinde görülmemiştir.
2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

3. Sanık hakkında kurulan hükümde, Bozma ilamından önce verilen Kilis 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2013/61 E., 2014/173 K. ve 20.03.2014 tarihli kararda sanık hakkında 3 yıl 4 ay hapis cezası ile mahkumiyetine karar verildiği ve bu kararın aleyhe temyiz edilmediği gözetilmeden, sanık hakkında 4 yıl 2 ay hapis cezası ile mahkumiyetine karar verilmesi suretiyle, 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son fıkrasında yer alan kazanılmış hak kuralının ihlal edilmesi, isabetli bulunmamıştır.

V. KARAR
Gerekçe bölümünün (3.) numaralı bendinde açıklanan nedenle Kilis 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2023/651 E., 2024/178 K. ve 31.01.2024 tarihli kararına yönelik sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasında sonuç cezanın belirlendiği (3.) paragraftan sonra gelmek üzere "1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son fıkrası uyarınca kazanılmış hak nedeniyle sanığın cezasının 3 yıl 4 ay hapis cezası üzerinden infazına" ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğnameye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesi'ne gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE,
12.06.2024 tarihinde karar verildi.