YARGITAY 8. CEZA DAİRESİ

8. Ceza Dairesi         2024/16938 E.  ,  2024/4464 K.
"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2022/636 E., 2023/165 K.
SUÇ : İnfaz kurumuna veya tutukevine yasak eşya sokma
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Sanık hakkında, Reyhanlı Cumhuriyet Başsavcılığının 19.02.2015 tarihli iddianamesiyle, infaz kurumuna veya tutukevine yasak eşya sokmak suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 297 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.
2.Reyhanlı 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli kararıyla, sanık hakkında infaz kurumuna veya tutukevine yasak eşya sokmak suçundan 5237 sayılı Kanun'un 297 nci maddesinin birinci fıkrası, birinci fıkrasının ikinci cümlesi, 35 inci maddesi, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 7 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.
3.Reyhanlı 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli kararının, Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 09.11.2022 tarihli kararıyla sanığın savunma hakkının kısıtlandığı sebebiyle bozulmasına karar verilmiştir.
4.Bozmaya uyularak yapılan yargılamada, Reyhanlı 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 09.05.2023 tarihli kararıyla, sanık hakkında infaz kurumuna veya tutukevine yasak eşya sokmak suçundan 5237 sayılı Kanun'un 297 nci maddesinin birinci fıkrası, birinci fıkrasının ikinci cümlesi, 35 inci maddesi, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 7 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz isteği; üzerine atılı suçu işleme kastı olmadığına, uyuşturucu madde kullanmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
Dava konusu olay, sanık ...'in olay tarihinde Reyhanlı B Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumuna getirildiği sırada yapılan üst aramasında kot pantolonunun cebinde kağıda sarılı uyuşturucu madde ele geçirildiği iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE
Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 28.01.2020 tarih 2015/3-1206, 2020/31 sayılı kararında da belirtildiği üzere; olayda fikri içtima kuralı kapsamında kalan kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunun tamamlanmış olduğu göz önüne alındığında, 5237 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinde düzenlenen, işlenen fiille orantılılık ve hakkaniyet ilkeleri gözetilerek teşebbüs hükümlerinin uygulanması sırasında, sonuç cezanın kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçu için öngörülen cezanın altında kalmayacak şekilde belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
1.Dosya kapsamında yer alan 30.10.2014 tarihli tutanak, Ankara Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğü'nden alınan 05.12.2014 tarihli Uzmanlık Raporu ile sanığın tevilli ikrar dönük savunması ile tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde, sanık ...'in hükümlü olarak getirildiği Reyhanlı B Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu'na girerken yapılan üst aramasında uyuşturucu madde ele geçirildiği anlaşılmakla, Mahkemece verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.
2.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Reyhanlı 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.05.2023 tarihli ve 2022/636 Esas, 2023/165 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.05.2024 tarihinde karar verildi.