YARGITAY 8. CEZA DAİRESİ

8. Ceza Dairesi         2024/1626 E.  ,  2024/3597 K.
"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2023/2129 E., 2023/493 K.
SUÇ : Uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Şanlıurfa Cumhuriyet Başsavcılığının 05.07.2023 tarihli iddianamesi ile sanığın uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama suçundan cezalandırılması istemi ile dava açılmıştır.
2. Şanlıurfa 9. Ağır Ceza Mahkemesinin 04.10.2023 tarihli kararıyla sanığın uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama suçundan 8 yıl 4 ay hapis ve 16.660,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.
3. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin, 07.12.2023 tarihli kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik sanık müdafinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz itirazı, eksik araştırma ile hüküm kurulduğuna, esas etkili olacak tanık ifadesinin alınması gerektiğine, mahkumiyete yeterli delil olmadığına, sanığın beraat etmesi gerektiğine yöneliktir.

III. OLAY VE OLGULAR
1. Dava konusu olay; sanığın uyuşturucu madde ticareti yaptığı iddiasına ilişkindir.
2. Dava dosyası içerisinde yer alan uzmanlık raporuna göre, sanığın uyuşturucu madde sattığı ve fiziki takip sonucunda ......,. adlı şahsın üst aramasında ele geçen maddenin METEMFETAMİN etken maddesi içerdiği belirlenmiştir.
A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
Sanığın üzerine atılı suçun sübut bulduğu kabul edilerek mahkûmiyetine karar verilmiştir.
B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
İlk derece Mahkemesince verilen hükümde hukuka aykırılık tespit edilmeyerek istinaf isteminin reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE
1. Sanığın uyuşturucu madde ticareti yaptığı iddiası ile hakkında soruşturmaya başlandığı ve kullandığı telefon numarasına ilişkin iletişimin tespiti kararı alındığı anlaşılmıştır.
05.01.2023 tarihli ilk olayda, teknik takip sonucunda sanık ile tanık M.F. adlı şahsın bululaşacaklarının öğrenilmesi üzerine fiziki takibin yapıldığı, sanık ile tanığın araç içerisinde buluştukları ve polis memurlarınca araç içerisinde bir şeyler alıp verdiklerinin görüldüğü, taraflar ayrıldıktan sonra tanığın fiziki takibine devam edildiği ve yapılan üst aramasında söz konusu uyuşturucu maddenin ele geçirildiği anlaşılmıştır.
2. Sanığın suçtan kurtulmaya yönelik savunmaları, tanıklar ifadeleri, teşhis tutanakları, olay tutanakları, TAPE kayıtları ve tüm dava dosyası kapsamından,sanığın üzerine atılı eyleminin uyuşturucu madde ticareti yapma suçunu oluşturduğu, mahkemenin temel cezanın belirlemesinde ve delillerin takdirinde isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından, İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi kararlarında açıklanan gerekçeler tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, (3) numaralı bendinde belirtilen husus dışında hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.
3. Sanığa verilen adli para cezasının 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 52 nci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca taksitlendirilmesine karar verildikten sonra kararda “ödenmeyen para cezasının hapse çevrileceğinin” ihtarının belirtilmemesinin aynı Kanun'un 52 nci maddesinin dördüncü fıkrasının son cümlesine aykırı olduğu değerlendirilmiş; bu hususun Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde (3) numaralı bendinde açıklanan nedenle sanı müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin, 07.12.2023 tarihli ve 2023/2129 Esas sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5271 sayılı Ceza Muhakemesi
Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 303 üncü maddesi gereği İlk Derece Mahkemesi hükmünün, Adli para cezasının taksitlendirilmesine ilişkin hüküm fıkrasında yer alan, “taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan kısmının tamamının tahsil edileceğinin” ibaresinden sonra gelmek üzere “ve ödenmeyen adli para cezasını hapse çevrileceğinin ihtarına” ibaresinin eklenmesi suretiyle, İlk Derece Mahkemesi hükmündeki hukuka aykırılığın DÜZELTİLEREK, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Şanlıurfa 9. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 29.04.2024 tarihinde karar verildi.