YARGITAY 8. CEZA DAİRESİ

8. Ceza Dairesi         2024/15803 E.  ,  2024/4186 K.
"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2023/140 E., 2023/328 K.
SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz ret, bozma

Katılan vekilinin, yüzüne karşı tefhim olunan hükmü, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 310 uncu maddesinde belirtilen bir haftalık yasal süreden sonra temyiz ettiği görülmüştür.
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz isteklerinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Kahramanmaraş Cumhuriyet Başsavcılığının 29.09.2015 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan cezalandırılması talebi ile dava açılmıştır.

2. Kahramanmaraş 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.01.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan mahkumiyet kararı verilmiştir.
3. Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 04.04.2023 tarihli kararı ile sanık hakkında şartları oluşmadığı halde etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması ve yapılan hesap hatası sonucu hapis cezasının fazla belirlenmesi nedenleriyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.
4. Yargıtay bozma ilamına uyularak yapılan yargılamada; Kahramanmaraş 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 31.10.2023 tarihli kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan mahkumiyet kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
1. Katılan vekilinin temyiz isteği, hapis cezasının üst hadden belirlenmesi ve sanık hakkında takdiri indirim nedenlerinin uygulanmaması gerektiğine, ilişkindir.
2. Sanık müdafiinin temyiz isteği, suçun unsurlarının oluşmadığına, soyut iddia dışında delil bulunmadığına, mağdurenin rızası ile araca bindiğini beyan ettiğine, sanığın alıkoyma kastı bulunmadığına ve somut bir nedene dayanmayan diğer temyiz itirazlarına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
Dava konusu olay; sanık ile mağdure arasında önceye dayalı arkadaşlık ilişkisi bulunduğu, olay günü araçla mağdurenin önünü kesen sanığın mağdureden araca binmesini istediği, mağdure rıza ile araca bindikten sonra sanıkla aralarında tartışma çıktığı, yaşanan tartışma sırasında sanığın mağdurenin cep telefonunu kırdığı, mağdurenin araçtan indiği, sanığın tekrar binmesi için ikna etmeye çalıştığı, aracı bırakarak mağdurenin arkasından gelip kolundan tutarak zorla götürdüğü, bu şekilde bir süre yol aldıktan sonra bir fırsatını bulan mağdurenin sanığın elinden kurtularak kaçtığı iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE
A. Katılan vekilinin temyiz talebi yönünden,
Katılan vekilinin yüzüne karşı 31.10.2023 tarihinde tefhim olunan karara karşı, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesinin birinci fıkrasında belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra 01.01.2024 tarihinde temyiz isteğinde bulunulduğu, hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 305 inci maddesinin birinci fıkrası gereği re’sen temyize de tabi olmadığı anlaşılmakla, katılan vekilinin temyiz talebinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.
B. Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükme karşı sanık müdafiinin temyiz talebi yönünden,
Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 141 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 34 üncü ve 230 uncu maddeleri ile Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 18.11.2014 gün, 2013/8-830 Esas ve 2014/502 Karar sayılı kararı uyarınca hükmün gerekçesinde, iddia ve savunmada ileri sürülen görüşlerin yazılması, kanıtların tartışılarak değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen kanıtlar ile mahkemece ulaşılan kanaatin, sanığın suç oluşturduğu veya oluşturmadığı sabit görülen fiilin belirtilmesi ve bu fiilin nitelendirilmesinin yapılması suretiyle infazı kabil bir hüküm kurulması gerekirken, gerekçesiz olarak yazılı şekilde hüküm kurulması, hukuka aykırı bulunmuştur.
V. KARAR
A. Katılan vekilinin temyiz talebi yönünden,
Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenle Kahramanmaraş 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 31.10.2023 tarihli ve 2023/140 Esas sayılı kararına yönelik katılan vekilinin temyiz isteminin, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,
B. Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hüküm yönünden,
Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenlerle Kahramanmaraş 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 31.10.2023 tarihli ve 2023/140 Esas sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 15.05.2024 tarihinde karar verildi.