WhatsApp Hukuki Asistan

Yeni

Son Karar yapay zeka destekli hukuk asistanınız artık WhatsApp üzerinden cebinizde. Aşağıdaki hizmetlerden dilediğinizi seçerek WhatsApp asistanınıza soru sorarak hemen kullanmaya başlayabilirsiniz.

Hukuki Destek Alma
Hukuki sorularınız için anında uzman desteği alın
Yargıtay ve BAM Kararı Arama
Emsal kararlar ve içtihatlar için arama yapın
Dava Dilekçesi Hazırlama
Yapay zeka ile hızlı ve profesyonel dilekçeler oluşturun
Sözleşme Hazırlama
Özelleştirilmiş sözleşme şablonları oluşturun
Loading Logo

sonkarar

Sayfa Yükleniyor

Son güncelleme: 19 Haziran 2026

YARGITAY 8. CEZA DAİRESİ

A- A A+

8. Ceza Dairesi         2024/15517 E.  ,  2024/3727 K.
"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2022/371 E., 2023/57 K.
SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilerek gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Adana Cumhuriyet Başsavcılığı'nın, 12.02.2013 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.
2. Adana 9. Ağır Ceza Mahkemesinin, 23.01.2014 tarihli kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 1 yıl 1 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş ve bu karar itiraz edilmeksizin 25.02.2014 tarihinde kesinleşmiştir.
3. Sanığın, 5 yıllık denetim süresi içerisinde, kasten yeni bir suç işlemesi nedeniyle ihbarda bulunulması üzerine Adana 9. Ağır Ceza Mahkemesinin 02.10.2015 tarihli kararı ile sanık hakkında kurulan hüküm açıklanarak, sanığın kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 1 yıl 1 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

4. Adana 9. Ağır Ceza Mahkemesinin, 02.10.2015 tarihli kararı hakkında sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 15.09.2022 tarihli ve 2019/12292 Esas, 2022/12304 Karar sayılı ilamı ile, "...hükmün gerekçesinde, iddia ve savunmada ileri sürülen görüşlerin yazılması, kanıtların tartışılarak değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen kanıtlar ile mahkemece ulaşılan kanaatin, sanığın suç oluşturduğu veya oluşturmadığı sabit görülen fiilinin belirtilmesi ve bu fiilin nitelendirilmesinin yapılması suretiyle infazı kabil bir hüküm kurulması gerekirken, gerekçesiz olarak hükmün açıklanması geri bırakılan karara atıf yapılmak suretiyle hüküm kurulması" nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.
5. Bozma kararı sonrası Adana 9. Ağır Ceza Mahkemesinin, 02.05.2023 tarihli kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 1 yıl 1 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz isteği; mağdurun soyut, çelişkili ve atfı cürüm niteliğindeki ifadeleri dışında sanığın cezalandırılması için yeterli delil bulunmadığına, şüpheden sanık yararlanır ilkesi uyarınca sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
Dava konusu olay, sanığın olay günü gece vakti mağdurun bulunduğu parka bisikletiyle gittiği, parkta bulunan başka bir kişiye kendisine sigara alması için bir miktar para ve bisikletini verdiği, bisikletini verdiği kişinin tekrar dönmemesi üzerine sanığın, bu bisikletini götüren kişinin mağdurun arkadaşı olduğunu iddia ederek mağdurdan bisikletini götüren kişiye verdiği parayı istediği, mağdurun o kişi tanımadığını söylemesi üzerine, sanığın mağdurun kolundan tutarak, zorla onu, temyiz dışı hakkında verilen beraat kararı kesinleşen sanık Bahar'ın evine götürdüğü, burada mağdura tokat atıp parasını vermesini istediği, mağdurun ise parasını alan kişiyi tanımadığını söylemesi üzerine sanığın mağdura tekrar tokat atıp, mağdurdan nüfus cüzdanını istediği, mağdurun nüfus cüzdanını vermek istememesine rağmen zorla alıp, mağduru serbest bıraktığı, bu suretle sanığın katılana yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işlediği iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE
Sanığın mağduru kolundan tutup zorla temyiz dışı sanık Bahar'ın evine götürüp, mağduru hakimiyet alanına aldıktan sonra, parasının getirilmesi için mağduru iki kez tokat atmak suretiyle darp ettiği, söz konusu darp eylemlerinin kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun doğal sonucu olmadığı, sanığın bu eylemi ile ayrıca mağdurun şahsına da zarar verdiği ve mağdurun şahsına zarar verilmemesi hâlinin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 110 uncu maddesinde yer alan etkin pişmanlığa ilişkin hükmün uygulanma koşulları arasında bulunması hususları birlikte değerlendirildiğinde, sanığın mağdur ...'a yönelik gerçekleştirdiği eylemler yönünden hakkında 5237 sayılı Kanun'un 110 uncu maddesinin uygulanma koşullarının bulunmadığı gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulmak suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Olayın intikal şekli ve zamanı, sanık ile aralarında olay öncesine dayalı husumet bulunmayan mağdurun olaydan hemen sonra alınan beyanları, sanığın aşamalardaki kısmi ikrara dönük savunmaları ve tüm dosya kapsamına göre, sanığın, mağdur ...'ı rızası dışında, bulunduğu parktan zorla, kolundan tutarak hakkında verilen beraat kararı kesinleşen temyiz dışı sanık Bahar'ın evine götürüp, orada mağduru tokat atarak darp etmek suretiyle bir süre bu şekilde alıkoyarak atılı suçu işlediği anlaşılmakla, sanık müdafiinin temyiz talebi reddedilmiş, kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Adana 9. Ağır Ceza Mahkemesinin, 02.05.2023 tarihli ve 2022/371 Esas, 2023/57 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 02.05.2024 tarihinde karar verildi.