YARGITAY 8. CEZA DAİRESİ

8. Ceza Dairesi         2024/14891 E.  ,  2024/3499 K.
"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2022/928 E. 2023/530 K.
SUÇ : Başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılması
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Ankara Cumhuriyet Başsavcılığının 09.01.2015 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılması suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 268 inci maddesi delaletiyle 267 nci maddesinin birinci ve üçüncü fıkraları uyarınca dava açılmıştır.

2. Ankara 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 29.06.2015 tarihli kararı ile sanık hakkında başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılması suçundan 5237 sayılı Kanun'un 267 nci maddesinin birinci ve üçüncü fıkraları uyarınca 1 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.
3. Ankara 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 29.06.2015 tarihli kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 14.11.2022 tarihli kararı ile isnat olunan suçun seri muhakeme usulüne tabi olması nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.
4. Bozma kararı üzerine Ankara 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 28.12.2023 tarihli kararı ile sanık hakkında başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılması suçundan 5237 sayılı Kanun'un 267 nci maddesinin birinci ve üçüncü fıkraları uyarınca 1 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz isteği;
Herhangi bir nedene dayanmamıştır.

III. OLAY VE OLGULAR
1. Dava konusu olay, sanığın işlediği parada sahtecilik suçundan hakkında soruşturma yapılmasını engellemek amacıyla katılana ait kimlik bilgilerini kullandığı iddiasına ilişkindir.
2. 09.04.2014 tarihli tutanaklar ile sahte para ile alışveriş yapan bir şahsın olduğu yönünde ihbar üzerine sanığın bir süre sonra yakalanması üzerine kendisini katılana ait kimlik bilgileri ile tanıttığı ve katılana ait kimlik bilgileri ile adli rapor, kolluk tutanakları, ifade tutanağı düzenlendiği ve tutuklamaya sevk edilmesi ile Ankara 3. Sulh Ceza Mahkemesinin 10.04.2014 tarihli kararı ile katılan hakkında adli kontrol tedbirine karar verildiği belirlenmiştir.
3. Katılanın müracaatı üzerine yapılan araştırma neticesinde sanığın gerçek kimlik bilgilerinin ortaya çıktığı belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE
1. Sanık hakkında tekerrüre esas alınan ilamda yer alan 5237 sayılı Kanun'un 155 inci maddesinin ikinci fıkrasında düzenlenen suçun, 6763 sayılı Kanun'un 34 üncü maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 253 üncü maddesine göre uzlaştırma kapsamına alındığının anlaşılması karşısında, anılan hükme ilişkin uyarlama yargılaması yapılıp yapılmadığı araştırılarak sonucuna göre tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı infaz aşamasında gözetilebileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.
2. Sanığın işlediği parada sahtecilik suçundan hakkında soruşturma başlatılacağı sırada soruşturmadan kurtulmak amacıyla katılana ait kimlik bilgilerini kullanarak katılan hakkında adli kontrol tedbirinin uygulanmasına sebebiyet verdiği ve gerçek kimlik bilgilerinin katılanın müracaatı ile ortaya çıktığının anlaşılması karşısında, sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.
3. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

4. Sanık hakkında kurulan hükümde, gerekçeli karar başlığı ve hüküm fıkrasında suç adının "Başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılması" yerine "İftira sonucu mağdurun hapis cezası dışında adli veya idari bir yaptırıma uğramasına neden olma", "iftira" olarak yazılması ve temel cezanın tayini sırasında "5237 sayılı Kanun'un 268 inci maddesinin birinci fıkrası delaletiyle" ibaresinin yazılmaması dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde (4) numaralı bentte açıklanan nedenle Ankara 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 28.12.2023 tarihli kararına yönelik sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği gerekçeli karar başlığında ve hüküm fıkrasında suç adı olarak yazılan "İftira sonucu mağdurun hapis cezası dışında adli veya idari bir yaptırıma uğramasına neden olma", "iftira" ibarelerinin çıkarılarak yerlerine "Başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılması" ibaresinin yazılması, hüküm fıkrasının (2.) bölümünün (a) bendinde yer alan "TCK 267/1. maddesi" ibaresinden önce gelmek üzere "5237 sayılı Kanun'un 268 inci maddesinin birinci fıkrası delaletiyle" ibaresinin yazılması suretiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.04.2024 tarihinde karar verildi.