YARGITAY 8. CEZA DAİRESİ

8. Ceza Dairesi         2024/14820 E.  ,  2024/2846 K.
"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2022/1663 E. 2023/2153 K.
SUÇ : Başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama
HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddine
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle ve gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Gaziantep Cumhuriyet Başsavcılığının, 15.11.2021 tarihli iddianamesi ile sanığın zincirleme şekilde başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan cezalandırılması talep olunmuştur.
2. Kocaeli 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 13.04.2021 tarihli ve 2020/135 Esas, 2021/140 Karar sayılı kararı ile sanığın, zincirleme şekilde başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan, 6 yıl hapis ve 15.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırışmasına karar verilmiştir.
3. Verilen karar ile ilgili, sanık müdafii tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin, 29.11.2023 tarihli ve 2022/1663 Esas, 2023/2153 Karar sayılı kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık Müdafinin Temyiz Sebepleri
1. Sanığın atılı suçu işlediğine ve suç kastı ile hareket ettiğine dair somut delil olmamasına rağmen mahkumiyet kararı verilmesinin hukuka aykırı olduğuna,
2. Aksi kanaat halinde sanık hakkında hükmolunan cezanın ertelenmesi gerektiğine,
İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
1. Dava konusu olay, sanığın, temyiz dışı sanık ... tarafından çalınan banka kartını birlikte kullanarak birden çok kez para çektikleri iddiasına ilişkindir.

2. Katılana ait Deniz Bank 15****52 numaralı hesaptan, 17.09.2021-19.09.2021 tarihleri arasında kredi kullanılarak bir çok kez nakit avans çekimi ve İş Bankası TR 290006 **************** 6787 IBAN numaralı hesaba 4.000,00 ve 1.000,00 TL'lik para gönderimi yapıldığına dair hesap özeti dökümü ve banka yazı cevapları dosyada mevcuttur.

IV. GEREKÇE
Suça konu kart kullanılarak havale yapıldığı belirtilen İş Bankası TR 290006 **************** 6787 IBAN numaralı hesabın aidiyetine dair belge ve mahkemenin tensip zaptında bahsi geçen ATM'den para çekilme anına ilişkin kamera görüntülerine dair görüntü inceleme tutanağının dosya içinde yer almadığı görülmekle yapılan incelemede;
Ayrıntıları, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 20.10.2009 tarihli ve 2009/1-85 Esas, 2009/242 Karar sayılı kararında açıklandığı üzere; sanık ile temyiz dışı sanık ...'un kısmen de olsa birbirlerini suçlayıcı savunmalarda bulunduklarının anlaşılması karşısında; sanıkların aralarında savunma zaafiyeti oluşturacak şekilde menfaat çatışması ortaya çıktığı saptanmıştır.
Buna göre, sanıkların savunmalarının ayrı müdafiler yerine aynı müdafi tarafından yapılması suretiyle 1136 sayılı Avukatlık Kanunu'nun (1136 sayılı Kanun), İşin reddi zorunluluğu başlıklı 38 inci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinde belirtilen; "Aynı işte menfaati zıt bir tarafa avukatlık etmiş veya mütalaa vermiş olursa," şeklindeki düzenlemeye ve 5271 sayılı Kanun'un 152 nci maddesinin birinci fıkrasında yer verilen; "Yararları birbirine uygun olan birden fazla şüpheli veya sanığın savunması aynı müdafie verilebilir." hükmüne aykırı davranıldığı belirlenmiştir.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden, Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin, 29.11.2023 tarihli ve 2022/1663 Esas, 2023/2153 Karar sayılı kararının, sair yönleri incelenmeksizin, 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesi ve 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Gaziantep 22. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise bilgi amaçlı olarak Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 27.03.2024 tarihinde karar verildi.