YARGITAY 8. CEZA DAİRESİ

8. Ceza Dairesi         2024/14789 E.  ,  2024/4056 K.
"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2023/741 E., 2023/802 K.
SUÇ : Hükümlü veya tutuklunun kaçması
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Sanık hakkında Ankara Batı Cumhuriyet Başsavcılığının 08.09.2015 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 292 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesi ve 58 inci maddesi gereğince cezalandırılması istemi ile dava açılmıştır.

2. Ankara Batı 9.Asliye Ceza Mahkemesinin 23.10.2015 tarihli kararı ile sanığın hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan 5237 sayılı Kanun'un 292 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi ve 58 inci maddesi gereğince 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.
3. Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 13.04.2021 tarihli ilamı ile basit yargılama usulüne ilişkin hükümlerin değerlendirilmesi yönünden sair yönleri incelenmeyen hükmün bozulmasına karar verilmiştir.
4. Bozma üzerine Ankara Batı 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 28.04.2022 tarihli kararı ile takdiren basit yargılama usulünün uygulanmamasına, sanığın hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan 5237 sayılı Kanun'un 292 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi ve 58 inci maddesi gereğince 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.
5. Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 06.07.2023 tarihli bozma ilamı ile hükmün ''Hüküm tarihinde başka suçtan Sincan 2 Nolu L Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olan ve kendiliğinden duruşmaya gelme olanağı bulunmayan, sorgusu sırasında duruşmalarda bulunmaktan bağışık tutulma hakkı hatırlatılmayan ve bu yönde talebi de bulunmayan sanığın, kısa kararın okunduğu 28.04.2022 tarihli oturuma getirtilmeyerek veya SEGBİS sisteminde hazır edilmeyerek savunma hakkının kısıtlanması suretiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 196 ncı maddesine aykırı davranılması ve sanık hakkında temel ceza belirlenirken uygulama maddesinin "5275 sayılı Kanun'un 97 nci maddesinin birinci fıkrası delaletiyle 292 nci maddesinin birinci fıkrası" olduğunun belirtilmemesi suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 232 nci maddesinin altıncı fıkrasına muhalefet edilmesi'' gerekçeleriyle bozulmasına karar verilmiştir.
6. Bozma üzerine Ankara Batı 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 05.12.2023 tarihli ilamı ile sanığın hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan 5237 sayılı Kanun'un 292 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi ve 58 inci maddesi gereğince 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık temyiz dilekçesinde, somut bir neden göstermemiştir.

III. OLAY VE OLGULAR
1. Dava konusu olay, sanığın hükümlü olarak bulunduğu açık cezaevinden özel izin nedeniyle ayrıldığı ve dönmesi gereken tarihten iki gün süre geçmesine rağmen kuruma dönmediği iddiasına ilişkindir.
2. Dava dosyası içerisinde bulunan 14.08.2015 tarihli tutanakta, sanığın 14.08.2015 günü saat 13.00'da izinden dönmesi gerekirken dönmediğine dair tutanak tutulduğu; yine 16.08.2015 tarihli tutanakta ise 48 saat geçmesine rağmen halen kuruma dönmediğinin tespit edildiği anlaşılmıştır.
3. 17.08.2015 tarihli yakalama tutanağında, cezaevinden firar eden ve arama kaydı bulunan sanığın ikamette olduğunun anons edilmesi üzerine kolluk görevlileri tarafından yakalandığına dair tutanak tutulduğu anlaşılmıştır.
4. Ankara Sincan Açık Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğünün 01.09.2015 tarihli yazı cevabında, sanığın 17.08.2015 tarihinde yakalandığı hususunun bildirildiği görülmüştür.

IV. GEREKÇE
1. Tüm dava dosyası kapsamı, sanığın ikrar içeren savunması, dava dosyası içerisinde bulunan sanığa 07.08.2015-14.08.2015 tarihleri arasında özel izin verildiğine dair izin belgesi ve sanığın özel izinden dönmesi gereken 14.08.2015 tarihinden itibaren 48 saat geçmesine rağmen izinden dönmediğine dair tutulan 16.08.2015 tarihli firar tutanağı birlikte değerlendirildiğinde, sanığın atılı suçu işlediğine dair mahkeme kabulünde ve yakalama tutanağı ile Ankara Sincan Açık Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğünün 01.09.2015 tarihli yazı cevabı dikkate alındığında sanık hakkında etkin pişmanlık hükmünün uygulanmamasında isabetsizlik görülmemiştir.
2. Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen ''Temel ceza belirlenirken uygulama maddesinin '5275 sayılı Kanun'un 97 nci maddesinin birinci fıkrası delaletiyle 292 nci maddesinin birinci fıkrası' olduğunun belirtilmemesi suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 232 nci maddesinin altıncı fıkrasına muhalefet edilmesi'' hususu dışında, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ankara Batı 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 05.12.2023 tarihli ve 2023/741 Esas, 2023/802 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hükmün birinci paragrafında '' eylemine uyan '' ibaresinden sonra gelmek üzere "5275 sayılı Kanun'un 97 nci maddesinin birinci fıkrası delaletiyle" ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğnameye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 13.05.2023 tarihinde karar verildi.
...