YARGITAY 8. CEZA DAİRESİ

8. Ceza Dairesi         2024/145 E.  ,  2024/3144 K.
"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2015/774 E., 2016/93 K.
SUÇ : Köy tüzel kişiliğine ait veya köylünün ortak yararlanmasındaki taşınmazlara tecavüz
HÜKÜMLER : Beraat
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Bolu Cumhuriyet Başsavcılığının 01.12.2015 tarihli iddianamesi ile sanıklar hakkında hakkı olmayan yere tecavüz etme suçundan cezalandırılmaları istemiyle dava açılmıştır.
2.Bolu 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.02.2016 tarihli kararı ile sanıklar hakkında hakkı olmayan yere tecavüz etme suçundan açılan davada 5271 sayılı Kanun' un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraat kararları verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
1.Cumhuriyet savcısının temyiz isteği; meranın mahalle hudutlarında kalıp kalmadığı araştırılmaksızın ve keşif yapılmaksızın idari bir işlemle mahalle statüsüne sokulmuş olması ile yetinilerek hakkı olmayan yere tecavüz suçunun yasal unsurlarının oluşmadığı gerekçesiyle sanıklar hakkında beraat kararı verilmesinin usul ve kanuna aykırı olduğuna, eksik inceleme ve araştırma ile karar verildiğine, re'sen gözetilecek nedenlerle kanuna aykırı kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.
2.Suçtan zarar gören Maliye Hazinesi vekilinin temyiz isteği; kararın usul ve kanuna aykırı olduğuna, delillerin takdirinde yanılgıya düşüldüğüne, kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE
Davadan usulüne uygun şekilde yargılama sürecinde haberdar edilmeyen suçtan zarar gören Maliye Hazinesi'nin gerekçeli kararın tebliği üzerine hükmü temyiz ettiği anlaşıldığından, suçtan zarar gören Hazine vekilinin, 5271 sayılı Kanun'un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca kanun yollarına başvurma hakkı bulunduğu belirlenerek yapılan incelemede;
1.Sanıkların yargılama konusu eylemi için belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre 5237 sayılı Kanun’un 66 ıncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.
2.5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca zamanaşımı süresini
kesen son işlemin sanıkların ilk savunmasının alındığı 04.02.2016 tarihi olduğu ve bu tarihten, temyiz incelemesi tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Bolu 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.02.2016 tarih ve 2015/774 Esas, 2016/93 Karar sayılı hükmüne yönelik Cumhuriyet savcısının ve suçtan zarar gören Maliye Hazinesi vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanıklar hakkındaki kamu davalarının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 16.04.2024 tarihinde karar verildi.