YARGITAY 8. CEZA DAİRESİ

8. Ceza Dairesi         2024/14323 E.  ,  2024/6637 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2013/145 Esas, 2013/153Karar
SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma
İNCELEME KONUSU
KARAR : Mahkumiyet
KANUN YARARIBA BOZMA
YOLUNA BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

Sivas 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 12.07.2013 tarihli ve 2013/145 Esas, 2013/153 Karar sayılı kararı ile hükümlü hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca 6 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 58 inci maddesi uyarınca hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına dair hükmün, temyiz edilmeksizin 26.07.2013 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği anlaşılmıştır.
Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 03.02.2023 tarihli evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 14.03.2023 tarihli ve KYB-2023/20458 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 14.03.2023 tarihli ve KYB-2023/20458 sayılı kanun yararına bozma isteminin;
“5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 150. maddesinin 2 ve 3. fıkralarında yer alan, “(2) Müdafii bulunmayan şüpheli veya sanık; çocuk, kendisini savunamayacak derecede malul veya sağır ve dilsiz ise, istemi aranmaksızın bir müdafi görevlendirilir. (3) Alt sınırı beş yıldan fazla hapis cezasını gerektiren suçlardan dolayı yapılan soruşturma ve kovuşturmada ikinci fıkra hükmü uygulanır.” şeklindeki düzenleme ile,
Sanığın 12.07.2013 tarihli celsede savunmasını kendisinin yapacağı şeklindeki beyanı üzerine sanık müdafii bulunmaksızın savunması alınarak karar verilmiş ise de, benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 10. Ceza Dairesinin 17.11.2020 tarihli ve 2019/1067 Esas, 2020/7624 Karar sayılı ilamında belirtildiği üzere, uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma suçunun cezasının alt sınırı itibariyle zorunlu müdafii tayinini gerektirdiği gözetilmeden, yargılamaya devam edilerek yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.”
Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE
Sanığın üzerine atılı 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin üçüncü fıkrasında yazılı ''uyuşturucu madde ticareti yapma'' suçunun, suç ve hüküm tarihi itibariyle yürürlükteki (6545 sayılı Kanun ile değişiklik öncesi) haline göre alt ve üst sınırlarının ''beş yıldan onbeş yıla kadar hapis ve yirmi bin güne kadar adli para cezası'' olarak öngörüldüğü; Dosya kapsamına göre 18 yaşından büyük olup, kendisini savunamayacak derecede malul veya sağır ve dilsiz olmadığı anlaşılan sanık hakkında, öngörülen hapis cezasının alt sınırının da beş yıldan fazla olmaması nedeniyle 5271 sayılı Kanun'un 150 inci maddesi kapsamında müdafii görevlendirilmesi zorunlu olmadığından, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

III. KARAR
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, kanun yararına bozma istemi doğrultusunda düzenlediği Tebliğnamedeki düşünce yerinde görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesindeki koşulları taşımayan KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİNİN oy birliğiyle REDDİNE,
Dava dosyasının, Mahkemesine sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 16.09.2024 tarihinde karar verildi.