YARGITAY 8. CEZA DAİRESİ

8. Ceza Dairesi         2024/14291 E.  ,  2024/5191 K.
"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2021/430 Esas, 2021/459 Karar
SUÇ : Kenevir ekme
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

Malatya 11. Asliye Ceza Mahkemesinin 16.09.2021 tarihli ve 2021/430 Esas, 2021/459 Karar sayılı kararı ile hükümlü hakkında kenevir ekme suçundan, 2313 sayılı Uyuşturucu Maddelerin Murakabesi Hakkında Kanun' un (2313 sayılı Kanun) 23 üncü maddesinin beşinci fıkrasının ikinci cümlesi uyarınca 1 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesi uyarınca tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verildiği, hükmün istinaf edilmeksizin 24.09.2021 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği anlaşılmıştır.
Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 14.03.2023 tarihli evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 06.04.2023 tarihli ve KYB-2023/32715 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 06.04.2023 tarihli ve KYB-2023/32715 sayılı kanun yararına bozma isteminin;
“Dosya kapsamına göre,
1- Sanık hakkında tekerrüre esas alınan Malatya 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 03.01.2017 tarihli ve 2015/421 Esas, 2017/10 sayılı Kararı ile verilen 6.000,00 Türk lirası adli para cezasının 18.04.2017 tarihinde yerine getirildiği, mahkumiyete konu kendi kullanımı için ihtiyaç duyduğu esrarı elde etmek amacıyla kenevir ekimi yapmak suçunun 28/06/2021 tarihinde işlenmesi karşısında, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 58/2-b maddesinde yer alan 3 yıllık süre geçtiği gözetilmeden sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasında,
2. Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 20.12.2011 tarihli ve 2011/7-305 Esas, 2011/275 Karar sayılı ilamında belirtildiği üzere, "...Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 03.02.2009 gün ve 250-13 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, 01.06.2005 tarihinden önce işlenen suçlar yönünden, önceki mahkûmiyetin 765 sayılı TCY’nın 95/2. maddesi uyarınca esasen vaki olmamış sayılacağı haller veya 3682 sayılı Adli Sicil Yasasının 8 ve 5352 sayılı Adli Sicil Yasasının geçici 2. maddesi hükümleri uyarınca silinme koşulları oluşan önceki mahkûmiyetler, adli sicilden silinmiş olup olmadığına bakılmaksızın, 01.06.2005 tarihinden sonra işlenen suçlardan dolayı mahkûm edilen sanıklar yönünden ise, 5237 sayılı TCY’nda tekerrür hükümlerinin uygulanması için 58. maddesinde öngörülen sürelerin geçmiş olması halinde, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının objektif koşullarının değerlendirilmesinde engel bir neden olarak kabul edilemeyecektir. Ancak, yasal engel oluşturmayan bu mahkûmiyetlerin yargılama mercilerince, subjektif koşulun ele alınmasında sanığın suç işleme eğilimi açısından değerlendirmeye esas alınmasına da bir engel bulunmamaktadır..." şeklindeki açıklama gözönüne alındığında, sanığın adli sicil kaydında bulunan Malatya 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 03.01.2017 tarihli ve 2015/421 Esas, 2017/10 sayılı Kararına konu ilamın da objektif olarak hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına engel mahiyette olmadığı anlaşıldığı halde, sanığın adli sicil kaydı dikkate alınarak hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesinde, İsabet görülmemiştir.” şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE
A. Şüpheli hakkında, 28.06.2021 tarihli kenevir ekme suçundan yapılan soruşturma sonunda, Malatya Cumhuriyet Başsavcılığının 16.07.2021 tarihli ve 2021/15788 Soruşturma, 2021/4843 Esas, 2021/3485 sayılı iddianamesi ile, 2313 sayılı Uyuşturucu Maddelerin Murakabesi Hakkında Kanun' un (2313 sayılı Kanun) 23 üncü maddesinin beşinci fıkrasının ikinci cümlesi, 5237 sayılı Kanun'un 58 inci ve 54 üncü maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle Malatya 11. Asliye Ceza Mahkemesine kamu davası açıldığı,
B. Malatya 11. Asliye Ceza Mahkemesinin kanun yararına bozma istemine konu16.09.2021 tarihli ve 2021/430 Esas, 2021/459 Karar sayılı kararı ile; 2313 sayılı Kanun’un 23 üncü maddesinin beşinci fıkrasının ikinci cümlesi uyarınca 1 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, sanık hakkında Malatya 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 03.01.2017 tarihli ve 2015/421 Esas, 2017/10 Karar sayılı kararı esas alınarak 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesi uyarınca tekerrür hükümlerinin uygulanmasına, daha önce kasıtlı suçtan mahkum olması nedeniyle şartları oluşmadığından hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verildiği, hükmün istinaf edilmeksizin 24.09.2021 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği anlaşılmıştır.
C. Dava dosyası kapsamına göre;
1. Hükümlü hakkında tekerrüre esas alınan Malatya 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 03.01.2017 tarihli ve 2015/421 Esas, 2017/10 Karar sayılı kararı karşılıksız yararlanma suçu nedeniyle hükmolunan 6.000,00 Türk lirası adli para cezasının 18/04/2017 tarihinde yerine getirildiği, mahkumiyete konu kendi kullanımı için ihtiyaç duyduğu esrarı elde etmek amacıyla kenevir ekimi yapmak suçunun 28.06.2021 tarihinde işlenmesi karşısında, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 58 inci maddesinin ikinci fıkrasının b bendinde yer alan 3 yıllık süre geçtiği gözetilmeden sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanması,
2. Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 03.02.2009 tarihli ve 2008/11-250 Esas, 2009/13 Karar sayılı ilâmında ayrıntıları açıklandığı şekilde, 5237 sayılı Kanun’un 58 inci maddesinde tekerrür hükümlerinin uygulanması için öngörülen sürelerin geçmiş olduğu hâllerde, önceki mahkûmiyet hükümlerinin hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının objektif koşullarının değerlendirilmesi yönünden engel oluşturmayacağının kabulünün adalet ve hakkaniyete uygun olacağı, sanığın inceleme konusu eylemini adli sicil kaydında yer alan ilamların yerine getirildiği tarihten itibaren 5237 sayılı Kanun’un 58 inci maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendinde öngörülen üç yıllık sürenin dolmasından sonra gerçekleştiği ve bu nedenle adlî sicil kaydındaki suçun hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesine engel teşkil etmeyeceği gözetilmeden daha önce kasıtlı suçtan mahkum olması nedeniyle şartları oluşmadığı gerekçe gösterilerek hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,, Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR
1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,
2 Malatya 11. Asliye Ceza Mahkemesinin k konu16.09.2021 tarihli ve 2021/430 Esas, 2021/459 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,
5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (b) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.06.2024 tarihinde karar verildi.

...