YARGITAY 8. CEZA DAİRESİ

8. Ceza Dairesi         2024/14229 E.  ,  2024/4039 K.
"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2019/388 Esas, 2021/29 Karar
SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak
İNCELEME KONUSU
KARAR : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması
Tarsus 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.01.2021 tarihli ve 2019/388 Esas, 2021/29 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 5560 sayılı Kanun ile değişik 191 inci maddesinin birinci fıkrası,62 nci ve 52 nci maddeleri uyarınca 6.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, hükmün istinaf edilmeksizin 29.01.2021 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği anlaşılmıştır.Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 24.11.2022 tarihli ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 07.02.2023 tarihli ve KYB-2022/151174 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 07.02.2023 tarihli ve KYB-2022/151174 sayılı kanun yararına bozma isteminin;
“Dosya kapsamına göre, kayden 23/05/1993 doğumlu olup, suçun işlendiği 12/04/2011 tarihinde 15-18 yaş grubu aralığında olduğu anlaşılan suça sürüklenen çocuk hakkında tayin olunan cezadan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 31/3. maddesi gereğince indirim yapılması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.”
Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE
A. Suça sürüklenen çocuk hakkında, 14.04.2011 tarihinde işlediği kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan yapılan soruşturma sonunda, Tarsus Cumhuriyet Başsavcılığının 28.04.2011 tarihli ve 2011/3893 Soruşturma, 2011/1840 Esas, 2011/920 sayılı iddianamesi ile kamu davası açılmıştır.
B. Yapılan yargılama sonucunda, Tarsus 1. Sulh Ceza Mahkemesinin, 02.07.2012 tarihli ve 2011/508 Esas, 2012/1243 Karar sayılı kararı ile; suça sürüklenen çocuğun 5237 sayılı Kanun'un 5560 sayılı Kanun ile değişik 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verilmiş, karar, 12.10.2012 tarihinde itiraz edilmeksizin kesinleşerek, infazı için Tarsus Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderilmiştir.
C. Tarsus Denetimli Serbestlik Müdürlüğünce suça sürüklenen çocuğun yükümlülüklerine uymadığı belitilerek evrak iade edilmiş, Tarsus 1. Sulh Ceza Mahkemesince 05.11.2013 tarihinde tensip zaptı düzenlenmiş, İstanbul 18. Ağır Ceza Mahkemesinin 19.12.2014 tarihli ve 2012/528 Esas, 2014/415 Karar sayılı kararı ile; Tarsus 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 02.12.2014 tarihli ve 2014/58 Esas, 2014/867 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuğun 5237 sayılı Kanun'un 5560 sayılı Kanun ile değişik 191 inci maddesinin birinci fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. Hükmün temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 20. Ceza Dairesinin 01.10.2019 tarihli ve 2019/2419 Esas, 2019/4955 Karar sayılı ilâmıyla bozulmasına karar verilmiştir.
D. Bozma üzerine yapılan yargılama sonucunda, Tarsus 5. Asliye Ceza Mahkemesinin kanun yararına bozma istmemine konu 21.01.2021 tarihli ve 2019/388 Esas, 2021/29 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 5560 sayılı Kanun ile değişik 191 inci maddesinin birinci fıkrası,62 nci ve 52 nci maddeleri uyarınca 6.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, hükmün istinaf edilmeksizin 29.01.2021 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği anlaşılmıştır.
E. Dava dosyası incelendiğinde, suç tarihinde 15-18 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuk hakkında suçu işlediği tarih olan 12.04.2011 tarihinden hükmün verildiği tarih olan 21.01.2021 tarihine kadar, tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin kesinleştiği tarih ile dosyanın yeniden ele alınması sonucu yapılan tensip tarihi arasında duran süreler de eklendiğinde, eylemine uyan suç için öngörülen cezanın türü ve yukarı sınırına göre 5237 sayılı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve 66 ncı maddesinin ikinci fıkrası, 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca 7 yıl 12 aylık olağanüstü dava zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.
F. İnceleme konusu hüküm hakkında belirlenen husus yönünden de kanun yararına bozma isteminde bulunulup bulunulmayacağına ilişkin Adalet Bakanlığından görüş istenilmesine karar vermek gerekmiştir.

III. KARAR
Gerekçe bölümünde tespit edilen husus yönünden kanun yararına bozma isteminde bulunulup bulunulmayacağının takdiri için dava dosyasının, Adalet Bakanlığına sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 13.05.2024 tarihinde karar verildi.

...