YARGITAY 8. CEZA DAİRESİ

8. Ceza Dairesi         2024/14223 E.  ,  2024/3546 K.
"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2016/604 Esas, 2017/61Karar
SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak
İNCELEME KONUSU
KARAR : Mahkumiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: İlgili kararın kanun yararına bozulması

Yenişehir Asliye Ceza Mahkemesinin 21.02.2017 tarihli ve 2016/604 Esas, 2017/61 Karar sayılı kararı ile hükümlü hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 5560 sayılı Kanun ile değişik 191 inci maddesinin birinci fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca verilen 10 ay hapis cezasının aynı Kanun'un 51 inci maddesi uyarınca ertelenmesine karar verildiği, hükmün istinaf edilmeksizin 03.03.2017 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği anlaşılmıştır.
Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 08.12.2022 tarihli evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 07.02.2023 tarihli ve KYB-2022/156390 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 07.02.2023 tarihli ve KYB-2022/156390 sayılı kanun yararına bozma isteminin;
“Asıl hükmün kanun yararına bozulması halinde, ertelenen hapis cezasının 4.200,00 Türk lirası adli para cezasına çevrilerek infazına dair Yenişehir Asliye Ceza Mahkemesinin 28.03.2019 tarihli ve 2019/95 Esas, 2019/232 Karar sayılı kararına karşı yapılan itirazın reddine ilişkin İnegöl Ağır Ceza Mahkemesinin 13.07.2021 tarihli ve 2021/356 değişik iş sayılı kararının ve (mükerrer şekilde) erteli hapis cezasının aynen infazına ilişkin İnegöl İnfaz Hakimliğinin 08.01.2021 tarihli ve 2021/21 Esas, 2021/21 Karar sayılı kararına karşı yapılan itirazın reddine ilişkin İnegöl Ağır Ceza Mahkemesinin 02.03.2021 tarihli ve 2021/91 değişik iş sayılı kararının hukuki sonuç doğurmayacağı gözetilerek yapılan incelemede;
Dosya kapsamına göre,
1. Kayden 05.09.1997 doğumlu olup, suçun işlendiği 11.05.2013 tarihinde 15-18 yaş grubu aralığında bulunduğu anlaşılan suça sürüklenen çocuk hakkında atılı suçtan tayin olunan cezadan, 5237 sayılı Kanun’un 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca 1/3 oranında indirim yapılması gerektiği gözetilmeden fazla ceza tayin olunmasında,
2. Suç tarihinden önce hapis cezasına ilişkin hükümlülüğü bulunmayan ve suçun işlendiği 11.05.2013 tarihinde 18 yaşından küçük olduğu anlaşılan sanık hakkında tayin olunan kısa süreli hapis cezasının 5237 sayılı Kanun'un 50 inci maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan, “Daha önce hapis cezasına mahkûm edilmemiş olmak koşuluyla, mahkûm olunan otuz gün ve daha az süreli hapis cezası ile fiili işlediği tarihte onsekiz yaşını doldurmamış veya altmışbeş yaşını bitirmiş bulunanların mahkûm edildiği bir yıl veya daha az süreli hapis cezası, birinci fıkrada yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilir.” şeklindeki hüküm gereğince, anılan maddenin birinci fıkrasındaki seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde,
İsabet görülmemiştir.
Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE
A. Suça sürüklenen çocuk hakkında, 11.05.2013 tarihli kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan Yenişehir Cumhuriyet Başsavcılığının 10.07.2013 tarihli ve 2013/533 Soruşturma, 2013/492 Esas sayılı iddianamesi ile Yenişehir Sulh Ceza Mahkemesine kamu davası açıldığı,
B. Yenişehir Sulh Ceza Mahkemesinin 04.03.2014 tarihli ve 2013/295 Esas, 2014/52 Karar sayılı kararı ile; 5560 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine tabi tutulmasına karar verildiği, kararın 05.05.2014 tarihinde itiraz edilmeden kesinleşerek infazı için Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderildiği,
C. Suça sürüklenen çocuğun tedbirin gerekliliklerine uygun davranmadığının bildirilmesi üzerine Yenişehir Asliye Ceza Mahkemesinin kanun yararına bozma istemine konu 21.02.2017 tarihli ve 2016/604 Esas, 2017/61 Karar sayılı kararı ile, suça sürüklenen çocuk hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 5560 sayılı Kanun ile değişik 191 inci maddesinin birinci fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca verilen 10 ay hapis cezasının aynı Kanun'un 51 inci maddesi uyarınca ertelenmesine karar verildiği, hükmün istinaf edilmeksizin 03.03.2017 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği anlaşılmıştır.
D. Erteleme süresi içerisinde suça sürüklenen çocuğun kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu işlediği ve hükmolunan hapis cezasının kesinleştiğinin ihbarı üzerine, Yenişehir Asliye Ceza Mahkemesinin 28.03.2019 tarihli ve 2019/95 Esas, 2019/232 Karar sayılı kararı ile Mahkemenin 21.02.2017 tarihli hükmünün açıklanmasına ve suça sürüklenen çocuğun 5237 sayılı Kanun'nun 5560 sayılı Kanun ile değişik 191 inci maddesinin birinci fıkrası ve 51 inci maddesinin yedinci fıkrası uyarınca belirlenen 7 ay hapis cezasının, aynı Kanun'un 50 inci maddesinin üçüncü fıkrası, birinci fıkrası ve 52 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 4.200,00 TL adli para cezasına çevrilmesine dair hükmüne suça sürüklenen çocuk tarafından yapılan itirazının İnegöl Ağır Ceza Mahkemesinin 02.03.2021 tarihli ve 2021/91 değişik iş sayılı kararı ile reddine karar verildiği anlaşılmıştır.
E. Kanun yararına bozma istemine konu, Yenişehir Asliye Ceza Mahkemesinin 21.02.2017 tarihli ve 2016/604 Esas, 2017/61Karar sayılı kararının incelenmesinde;
1. Kayden 05.09.1997 doğumlu olup, suçun işlendiği 11.05.2013 tarihinde 15-18 yaş grubu aralığında bulunduğu anlaşılan suça sürüklenen çocuk hakkında atılı suçtan tayin olunan cezadan, 5237 sayılı Kanun’un 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca üçte biri oranında indirim yapılması gerektiği gözetilmeden fazla ceza tayin olunması,
2. Suç tarihinden önce hapis cezasına ilişkin hükümlülüğü bulunmayan ve suçun işlendiği tarihte 18 yaşından küçük olduğu anlaşılan sanık hakkında tayin olunan kısa süreli hapis cezasının 5237 sayılı Kanun'un 50 inci maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan, “Daha önce hapis cezasına mahkûm edilmemiş olmak koşuluyla, mahkûm olunan otuz gün ve daha az süreli hapis cezası ile fiili işlediği tarihte onsekiz yaşını doldurmamış veya altmışbeş yaşını bitirmiş bulunanların mahkûm edildiği bir yıl veya daha az süreli hapis cezası, birinci fıkrada yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilir.” şeklindeki hüküm gereğince, anılan maddenin birinci fıkrasındaki seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesi gerektiği gözetilmeden karar verilmesi Kanun’a aykırı olup, talep içeriği ve açıklanan gerekçeye göre Yenişehir Asliye Ceza Mahkemesinin 28.03.2019 tarihli ve 2019/95 Esas, 2019/232 Karar sayılı kararı ile bu karara karşı yapılan itirazın reddine dair İnegöl Ağır Ceza Mahkemesinin 02.03.2021 tarihli ve 2021/91 değişik iş sayılı kararının hukuki değerden yoksun oldukları belirlenerek kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR
1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,
2. Yenişehir Asliye Ceza Mahkemesinin 21.02.2017 tarihli ve 2016/604 Esas, 2017/61 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,
5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (b) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 29.04.2024 tarihinde karar verildi.