YARGITAY 8. CEZA DAİRESİ

8. Ceza Dairesi         2024/14188 E.  ,  2024/2901 K.
"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2019/422 Esas, 2021/34 Karar
SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak
İNCELEME KONUSU KARAR: Beraat- Durma
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

Balıkesir 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 19.01.2021 tarihli ve 2019/422 Esas, 2021/34 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan, 11.11.2015 tarihli ilk eyleminden beraatine, 08.05.2019 tarihli ikinci eylemine ilişkin yargılamanın durmasına karar verildiği, karara yönelik olarak sanık müdafiinin vekâlet ücretine ilişkin istinaf istemine yönelik olarak Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin 30.06.2022 tarihli ve 2021/1350 Esas, 2022/1346 Karar sayılı kararı ile hükmün vekâlet ücretine yönelik kısımları düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği, hükmün esasının ise talep bulunmaması nedeniyle istinaf incelemesinden geçmeksizin kesinleştiği anlaşılmıştır.
Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 07.12.2022 tarihli evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 07.02.2023 tarihli ve KYB-2022/156928 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının,07.02.2023 tarihli ve KYB-2022/156928 sayılı kanun yararına bozma isteminin;
“Balıkesir 2. Asliye Ceza Mahkemesince verilen kararın, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin 30.06.2022 tarihli ve 2021/1350 Esas, 2022/1346 sayılı kararı ile vekâlet ücretine hasren incelenerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş olması karşısında, kararın esasının istinaf incelemesinden geçmeksizin kesinleştiği anlaşılarak yapılan incelemede,
Dosya kapsamına göre, sanık hakkında, 11.11.2015 tarihli kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan yapılan soruşturma sonunda kamu davasının açılmasının beş yıl süreyle ertelenmesine dair kararını takiben, sanığın erteleme süresi zarfında 08.05.2019 tarihinde yeniden kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma eylemi nedeniyle kamu davası açılması üzerine yapılan yargılama sonucunda 11.11.2015 tarihli ilk suç sabit olmadığından anılan eylem yönünden sanığın beraatine karar verilmesi üzerine, sanığın 08.05.2019 tarihli ikinci eyleminin müstakil bir suç olarak kabulü ile gereğinin takdir ve ifası için Cumhuriyet Başsavcılığına ihbarda bulunulması ile yetinilmesi gerektiği halde, ilk suça ilişkin sanığın beraatine karar verilerek davanın esasını çözen bir kararla yargılama sonlandırıldıktan sonra, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 191/5. maddesi uyarınca ayrı bir kovuşturma konusu yapılmasına kanuni engel bulunan ikinci suça ilişkin olarak muhakemenin durmasına ilişkin karar verilerek hükümde çelişkiye neden olunması ve hükmün karıştırılmasında isabet görülmemiştir. ”
Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE
A. Şüpheli hakkında, 11.11.2015 tarihli kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan yapılan soruşturma sonunda, Balıkesir Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 08/12.2015 tarihli ve 2015/15959 Soruşturma, 2015/270 Karar sayılı kararı ile; 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca beş yıl süreyle kamu davasının açılmasının ertelenmesine, aynı maddenin üçüncü fıkrası uyarınca bir yıl süreyle denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verildiği,
B. Şüphelinin erteleme süresi zarfında 08.05.2019 tarihinde aynı nev'iden suçu yeniden işlemesi nedeniyle, Balıkesir Cumhuriyet Başsavcılığının 18.06.2019 tarihli ve 2015/15959 Soruşturma, 2019/3039 Esas, 2019/2074 sayılı iddianamesi ile Balıkesir 2. Asliye Ceza Mahkemesine kamu davası açıldığı,
C. Balıkesir 2. Asliye Ceza Mahkemesinin kanun yararına bozma istemine konu 19.01.2021 tarihli ve 2019/422 Esas, 2021/34 Karar sayılı kararı ile 11.11.2015 tarihli ilk eyleminden sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair mahkumiyetine yeter derecede delil bulunmadığından beraatine, 08.05.2019 tarihli ikinci eylemine ilişkin ise tedavi ve denetimli serbestlik kararı verilip bu kararın infazının devamına ve sonucunun beklenmesi için yargılamanın durmasına karar verildiği, karara yönelik olarak sanık müdafiinin vekâlet ücretine ilişkin istinaf istemine yönelik olarak Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin 30.06.2022 tarihli ve 2021/1350 esas, 2022/1346 Karar sayılı kararı ile hükmün beraate dair kısmının vekâlet ücretine yönelik kısımları düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği, hükmün esasının ise talep bulunmaması nedeniyle istinaf incelemesinden geçmeksizin kesinleştiği, ayrıca durma kararı yönünden Balıkesir 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 04.03.2021 tarihli 2021/313 D. İş sayılı kararı ile sanık müdafinin itirazının reddine karar verildiği anlaşılmıştır.
D. Dava dosyası kapsamına göre;
Sanık hakkında, 11.11.2015 tarihli kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan yapılan soruşturma sonunda kamu davasının açılmasının beş yıl süreyle ertelenmesine dair kararını takiben, sanığın erteleme süresi zarfında 08.05.2019 tarihinde yeniden kulanmak için uyuşturucu madde bulundurma eylemi nedeniyle kamu davası açılması üzerine yapılan yargılama sonucunda 11.11.2015 tarihli eylem sabit olmadığından sanığın beraatine karar verildiği, iddianamede kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının ihlali olarak belirtilen 08.05.2019 tarihli ikinci eyleme yönelik olarak ise 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 191 inci maddesinin beşinci fıkrasındaki '' Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlal nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz.'' hükmü karşısında bu eylem hakkında mahkemece gereğinin takdir ve ifası için Cumhuriyet Başsavcılığına ihbarda bulunulması ile yetinilmesi gerektiği halde, ilk suça ilişkin sanığın beraatine karar verilerek davanın esasını çözen bir kararla yargılama sonlandırıldıktan sonra, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 191 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca ayrı bir kovuşturma konusu yapılmasına kanuni engel bulunan ikinci suça ilişkin olarak muhakemenin durmasına ilişkin karar verilerek hükümde çelişkiye neden olunması ve hükmün karıştırılması,
Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR
1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,
2. Balıkesir 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 19.01.2021 tarihli ve 2019/422 Esas, 2021/34 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,
5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 01.04.2024 tarihinde karar verildi.

...