YARGITAY 8. CEZA DAİRESİ

8. Ceza Dairesi         2024/14170 E.  ,  2024/2488 K.
"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2020/29 Esas, 2021/695 Karar
SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak
İNCELEME KONUSU
KARAR : Mahkumiyet
KANUN YARARIBA BOZMA
YOLUNA BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

Bandırma 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 07.12.2021 tarihli 2020/29 Esas, 2021/695 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 2 yıl 1 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, kararın istinaf edilmeksizin 25.02.2022 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği anlaşılmıştır.
Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 27.12.2022 tarihli evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 22.02.2023 tarihli ve KYB-2023/1232 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 22.02.2023 tarihli ve KYB-2023/1232 sayılı kanun yararına bozma isteminin;
''Dosya kapsamına göre, üzerine atılı suç nedeniyle sanık hakkında, 5237 sayılı Kanun'un 191/1. maddesi uyarınca tayin edilen 2 yıl hapis cezasından, anılan Kanun'un 43/1. maddesi gereğince 1/4 oranında artırım yapılmasını müteakip, aynı Kanun'un 62/1. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapılması neticesinde sonuç cezanın 2 yıl 1 ay hapis cezası yerine, 2 yıl 1 ay 22 gün hapis cezası belirlenmek suretiyle fazla ceza tayin edilmesinde isabet görülmemiştir."
Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE
A. Şüpheli hakkında 04.04.2019 tarihinde işlediği kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı daha önceden hakkında verilen kamu davasının açılmasının ertelenmesine dair kararı ihlal edip ayrıca yargılamasının yapılması sebebiyle, Bandırma Cumhuriyet Başsavcılığının 10.12.2019 tarihli ve 2019/2384 Soruşturma, 2019/2499 Esas, 2019/2187 sayılı iddianamesi ile Bandırma 1. Asliye Ceza Mahkemesine kamu davası açıldığı, 27.10.2019 tarihinde işlediği kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı Bandırma Cumhuriyet Başsavcılığının 17.02.2020 tarihli ve 2019/7288 Soruşturma, 2020/347 Esas, 2020/271 sayılı iddianamesi ile Bandırma 1. Asliye Ceza Mahkemesine kamu davası açıldığı, açılan davaların Bandırma 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 18.02.2020 tarihli 2020/109 Esas, 2020/71 Karar sayılı kararı ile birleştirilerek yargılamanın Bandırma 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2020/29 Esas sayılı dava dosyası üzerinden devam ettiği,
B. Bandırma 1. Asliye Ceza Mahkemesinin kanun yararına bozma istemine konu 07.12.2021 tarihli 2020/29 Esas, 2021/695 sayılı kararı ile, sanığın 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 2 yıl 1 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği ve kararın istinaf edilmeksizin 25.02.2022 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Anlaşılmıştır.
C. Dosya kapsamına göre, üzerine atılı suç nedeniyle sanık hakkında, 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca tayin edilen 2 yıl hapis cezasından, anılan Kanun'un 43 üncü maddesinin birinci fıkrası maddesi gereğince dörtte bir oranında artırım yapılmasını müteakip, aynı Kanun'un 62 nci maddesinin birinci fıkrası gereğince altıda bir oranında indirim yapılması neticesinde sonuç cezanın 2 yıl 1 ay hapis cezası yerine, 2 yıl 1 ay 22 gün hapis cezası belirlenmek suretiyle fazla ceza tayin edilmesi Kanun'a aykırı olup, kanun yararına bozma istemi yerinde görülmüştür.

III. KARAR
1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,
2. Bandırma 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 07.12.2021 tarihli 2020/29 Esas, 2021/695 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA, 5271 sayılı Kanun’un 309/4. maddesinin (d) bendi uyarınca bozma nedeni ile daha hafif cezaya hükmedilmesi gerektirdiğinden, gerekçede anlatıldığı üzere hüküm fıkrasının 3 numaralı bendindeki '' 2 YIL 1 AY 22 GÜN'' ibaresinin çıkarılıp yerine '' 2 YIL 1 AY '' ibaresinin eklenmesine, hükmün diğer kısımlarının aynen bırakılmasına,
Gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.03.2024 tarihinde karar verildi.