YARGITAY 8. CEZA DAİRESİ

8. Ceza Dairesi         2024/13536 E.  ,  2024/4511 K.
"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2016/97 E., 2016/541 K.
SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak, kabul etmek, bulundurmak ve kullanmak
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
A. Kayseri Cumhuriyet Başsavcılığının, 21.01.2016 tarihli iddianamesi ile sanığın 5237 sayılı Kanunu’nun 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 58 inci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.
B. Kayseri 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 28.06.2016 tarihli ve 2016/97 Esas, 2016/541 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 58 inci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunlukları ile tekerrür hükümleri uygulanmasına karar verilmiştir.
C. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca hükmün onanması yönünde karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz sebebi; hapis cezasını temyiz etmek istediğine, hapis cezası yerine denetimli serbestlik tedbiri veya erteleme hükümleri uygulanması talebine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
Temyizin kapsamına göre, dava konusu olay, sanığın kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak, kabul etmek, bulundurmak veya kullanmak suçunu işlediği iddiasına ilişkindir.
Sanık aşamalardaki savunmalarında uyuşturucu madde kullanmadığını ve ele geçirilen uyuşturucu maddelerin kendisine ait olduğunu belirtmiştir.
İlk Derece Mahkemesinin kabulü;
Sanığın uyuşturucu madde kullandığının anlaşılmakla, sanık hakkında daha önce kamu davasının açılmasının ertelenmesine karar verildiğinden yeniden erteleme kararı verilemeyeceği, atılı suçu işlediği gerekçesiyle sanık hakkında mahkûmiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE
Sanık hakkında daha önce işlediği aynı suçtan dolayı verilen kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının ihlal nedeniyle kaldırılarak kamu davası açıldığından bahisle, dava konusu 07.10.2015 tarihli suç nedeniyle doğrudan kamu davası açıldığı anlaşılmakla,
Doğrudan kamu davası açılmasına dayanak alınan, 01.07.2014 tarihli eylemi nedeni ile Mersin Cumhuriyet Başsavcılığınca 24.09.2014 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verildiği, sanığın 18.03.2015 tarihli eylemi ihlal kabul edilerek 18.11.2015 tarihli iddianamesi ile kamu davası açıldığı, Mersin 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 29.12.2015 tarihli ve 2015/745 Esas, 2015/757 Karar sayılı mahkumiyet kararının, Yargıtay 10. Ceza Dairesinin 25.09.2023 tarihli ve 2020/22126 Esas ve 2023/8054 Karar sayılı kararları ile bozulduğu ve henüz kesinleşmediği anlaşılmakla, aralarındaki bağlantı nedeniyle Yargıtay 10. Ceza Dairesinin 25.09.2023 tarihli kararında belirttiği bozma gerekçeleri de dikkate alınarak söz konusu dosyaların birleştirilmesi, tüm deliller birlikte değerlendirilip, incelemeye konu bu suç yönünden 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin altıncı fıkrası kapsamında doğrudan kamu davası açılması koşullarının oluşup oluşmadığının değerlendirmesinde zorunluluk bulunması, nedeniyle hukuka aykırılık görülmüştür.

V. KARAR
Gerekçe kısmında açıklanan nedenlerle, Kayseri 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 28.06.2016 tarihli ve 2016/97 Esas, 2016/541 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, diğer yönleri incelenmeksizin Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23.05.2024 tarihinde karar verildi.