YARGITAY 8. CEZA DAİRESİ

8. Ceza Dairesi         2024/13416 E.  ,  2024/3557 K.
"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2016/188 E., 2016/550 K.
SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak, kabul etmek veya bulundurmak ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanmak
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
A. Sanığın 28.10.2014 tarihli eylemi nedeni ile kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı başlatılan soruşturmada, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca Ankara Cumhuriyet Başsavcılığınca 05.01.2015 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararı verilmiştir.

B. Sanığın 08.07.2013 tarihli kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma eylemi nedeni ile yürütülen soruşturmada sanık hakkında kamu davsının açılmasının ertelenmesi kararının verildiği görülerek 18.02.2016 tarihinde 28.10.2014 tarihli soruşturma dosyası ile birleştirme kararı verilmiştir.
C. Sanığın tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri yükümlülüklerine uymaması ile Ankara Cumhuriyet Başsavcılığının, 18.02.2016 tarihli iddianamesi ile sanığın 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci ve dördüncü fıkrası ile 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.
D. Ankara 20. Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.06.2016 tarihli ve 2016/188 Esas, 2016/550 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu ve uyarıcı madde kabul etmek veya bulundurmak suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesi ve 54 üncü maddesi uyarınca 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
E. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca hükmün onanması yönünde karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdii edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz isteği; gereğinin yapılması talebine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
A. Dava konusu olay, sanığın 28.10.2014 tarihinde metruk bina içinden kaçtığı istikamette yapılan araştırmada ele geçen uyuşturucu maddeye ve 08.07.2013 tarihinde üzerinde ele geçen uyuşturucu maddeye ilişkindir.
B. Sanık uyuşturucu maddeyi kullanmak için aldığını ikrar etmiştir.
İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
Sanığın üzerine atılı bulunan kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan verilen kamu davasının açılmasının ertelenmesi ve tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine karar verildiği, sanığın tedavi ve denetimli serbestlik yükümlülüklerine uymaması ile dosyasının kapatılarak düzenlenen iddianame ile sanığın mahkûmiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE
A. 28.10.2014 tarihli olayda ele geçen uyuşturucu maddelere ilişkin kriminal raporun dosyada bulunmadığı anlaşıldığından, hükme esas alınan kriminal raporun aslı veya onaylı örneğinin getirtilerek dosya içine konulması, sanığa okunup diyeceklerinin sorulması ve tüm delillerin birlikte değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi yerine eksik araştırma ile hüküm kurulması,
B. 5271 sayılı Kanun'un 116 ncı, 117 nci ve 119 uncu maddelerine uygun şekilde "adlî arama kararı veya yazılı arama emri " alınmadan, olaydan önce verilen "önleme araması kararına" dayanılarak sanığın iç çamaşırının içinde arama yapılması hukuka aykırı olup bu arama sonucu sanıkta bulunan uyuşturucu madde ise hem "suçun maddî konusu" hem de "suçun delili" olup hukuka aykırı yöntemle elde edildiğinden hükme esas alınamayacağı anlaşıldığından; sanık açısından hukuka uygun olarak elde edilmiş bir uyuşturucu veya uyarıcı madde olmadığı, suçun maddi konusunun da bulunmadığı kabul
edilmelidir. Bu durumlara bağlı olarak, isnat olunan suçun unsurları oluşmadığından, sanık hakkında 08.07.2013 tarihli eyleme ilişkin eksik araştırma ile hüküm kurulması,
nedenleriyle hukuka aykırılıklar görülmüştür.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ankara 20. Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.06.2016 tarihli ve 2016/188 Esas, 2016/550 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 29.04.2024 tarihinde karar verildi.