YARGITAY 8. CEZA DAİRESİ

8. Ceza Dairesi         2024/13378 E.  ,  2024/3718 K.
"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2016/138 E., 2016/262 K.
SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü;

I. HUKUKÎ SÜREÇ
A. Sanık hakkında, Kurtalan Cumhuriyet Başsavcılığının, 15.04.2016 tarihli iddianamesi ile sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 191 inci maddesinin altıncı fıkrası yollaması ile aynı maddenin birinci fıkrası ile 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.
B. Kurtalan Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.05.2016 tarihli ve 2016/138 Esas, 2016/262 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunlukları uygulanmasına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
A. Cumhuriyet savcısının temyiz isteği; sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanma koşullarının değerlendirilmemesine ve sanık hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarının denetlenmemesine ilişkindir.
B. Sanığın temyiz isteği; uyuşturucu madde kullandığına ancak satmadığına ve diğer nedenlere ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR (İlk Derece Mahkemesinin Kabulüne Göre)
Dava konusu olay, bir lokantada sanığın oturduğu masanın yan tarafında 2 parça halinde beyaz kağıda sarılı vaziyette daralı ağırlığı 17,20 gram gelen hint keneviri bitkisinin bulunduğu sanıktan alınan idrar numunesi üzerinde yaptırılan incelemede THC etken maddesinin pozitif olduğunun rapor edildiği,sanığın alınan savunmasında üzerine atılı suçu ikrar ettiği,suça konu madde üzerinde Diyarbakır Kriminal Polis Laboratuvarınca yapılan inceleme sonucu düzenlenen uzmanlık raporunda THC ihtiva eden hint keneviri bitkisine ait olduğunun belirtildiğine ilişkindir.

IV. GEREKÇE
Kayden 15.11.1997 doğumlu olan sanığın adli sicil kaydında yer alan ve Cumhurtiyet savcısının temyiz talebinde belirttiği Aydın Çocuk Mahkemesinin, 2012/123; 2012/299 16.10.2012 tarihli kararına konu suçu işlediği 29.01.2012 tarihinde henüz 18 yaşından küçük olduğu cihetle, 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesinin beşinci fıkrasında yer alan "Fiili işlediği sırada onsekiz yaşını doldurmamış olan kişilerin işlediği suçlar dolayısıyla tekerrür hükümleri uygulanmaz.” şeklindeki düzenleme gereğince, söz konusu kararın tekerrüre esas alınamayacağı, adli sicil kaydında tekerrüre esas başkaca ilam bulunmadığı anlaşılmakla; Tebliğnamedeki bu nedenle bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiş aynı gerekçe ile Cumhuriyet savcısının temyiz isteği de yerinde görülmemiştir.
Ancak; Ulusal Yargı Ağı Projesi (UYAP) üzerinden yapılan incelemede; sanık hakkında 26.01.2015 tarihinde işlediği iddia edilen kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı 06.05.2015 tarihli iddianameyle açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda Kurtalan Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.05.2015 tarihli ve 2015/159 Esas, 2015/309 Karar sayılı kararıyla 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 6 ay 20 gün hapis cezasıyla cezalandırılmasına, 6545 sayılı Kanun kapsamında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, kararın itirazın reddi üzerine 20.08.2015 tarihinde kesinleştiği anlaşılmakla ;
Yargılama konusu olan 22.03.2016 tarihli suçun, daha önce Kurtalan Asliye Ceza Mahkemesince 6545 sayılı Kanun kapsamında verilmiş olan 25.05.2015 tarihli ve 2015/159 Esas, 2015/309 Karar sayılı hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının ihlali niteliğinde olup olmadığı tespit edilerek 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca kovuşturma şartı bulunup bulunmadığı belirlendikten sonra, önceki hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının denetim süresi içinde işlendiğinin tespit edilmesi halinde ayrı bir soruşturma ve kovuşturma yapılmasına yasal engel bulunacağından;Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmiş olan önceki davanın akıbeti araştırılarak hükmün açıklanıp açıklanmadığının tespit edilmesi, henüz hüküm açıklanmamışsa birleştirme talepli ihbarda bulunarak davanın derdest hale gelmesi sağlandıktan sonra bu suça ilişkin davanın hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmiş olan önceki dava ile birleştirilmesine karar verilmesi; açıklanması geri bırakılan hüküm daha önce başka bir nedenle açıklanmışsa artık birleştirme imkanı kalmadığından, 6545 sayılı Kanun kapsamında verilmiş olan önceki hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının ihlali niteliğinde olan bu suç bakımından 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca düşme kararı verilmesi gerekirken, bu hususlar araştırılmadan yargılamaya devam edilerek mahkûmiyet kararı verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Kurtalan Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.05.2016 tarihli ve 2016/138 Esas, 2016/262 Karar sayılı kararına yönelik Cumhuriyet savcısı ve sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 02.05.2024 tarihinde karar verildi.