YARGITAY 8. CEZA DAİRESİ

8. Ceza Dairesi         2024/13042 E.  ,  2024/5506 K.
"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2021/582 E., 2021/1383 K.
SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak,
kabul etmek veya bulundurmak ya da uyuşturucu veya
uyarıcı madde kullanmak
HÜKÜM : Mahkumiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düşme

Sanık hakkında bozma ilâmı üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığının 29.03.2010 tarihli iddianamesi ile sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 191 inci maddesinin birinci maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır. İstanbul Anadolu 53. Asliye Ceza Mahkemesi 26.02.2013 tarihli ve 2011/18 Esas ve 2013/325 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında adli para cezası verildiği, kararın sanık tarafından temyiz edildiği, verilen kararın Yargıtay 10. Ceza Dairesinin 21.10.2016 tarihli ve 2013/8170 Esas, 2016/3165 Karar sayılı ilamıyla bozulması üzerine dosya yeniden ele alınarak 2016/736 Esas 2017/129, Karar sayılı ve 22.02.2017 tarihli ilamı ile sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, sanığın denetim süresi içerisinde 02.11.2017 tarihli eylemi nedeni ile İstanbul Anadolu 24. Asliye Ceza Mahkemesinin 2019/105 Esas, 2019/644 Karar ve 22.10.2019 tarihli kararı ile mahkumiyetine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz sebepleri özetle; kararı temyiz ettiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE
1. Sanığın yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ile 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereği, 8 yıl olağan zamanaşımı süresinin ve 12 yıl olağanüstü zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.
2. Bozma üzerine verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 28.04.2017 tarihi ile hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının ihlali niteliğindeki eylemin gerçekleştiği tarih olan 02.11.2017 tarihi arasında zamanaşımı süresinin durduğu gözetildiğinde, duran süre de ilave edildiğinde, bozma öncesi mahkûmiyet hükmünün verildiği 26.02.2013 tarihinden, bozma sonrası mahkûmiyet hükmünün verildiği 19.10.2021 tarihine kadar, 8 yıl olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Anadolu 53. Asliye Ceza Mahkemesinin 19.10.2021 tarihli ve 2021/582 Esas, 2022/1383 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz talebi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereğince BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 27.06.2024 tarihinde karar verildi.