YARGITAY 8. CEZA DAİRESİ

8. Ceza Dairesi         2024/1282 E.  ,  2024/4070 K.
"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2023/2394 E., 2023/1906 K.
SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilerek, sanık ve müdafilerinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
A. Siverek Cumhuriyet Başsavcılığının, 12.06.2023 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.
B. Siverek 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 12.09.2023 tarihli kararı ile sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin
üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) bendi, 62 nci, 52 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 12 yıl 6 ay hapis ve 25.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
C. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin 09.11.2023 tarihli kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık ve müdafilerinin temyiz istemi, sanığın eyleminin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturacağına, sanığın mahkumiyetine yeter her türlü şüpheden uzak delil bulunmadığına, lehe delillerin değerlendirilmediğine, Bölge Adliye Mahkemesi kararının gerekçesiz olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
Temyizin kapsamına göre; 112 Acil Çağrı Merkezine gelen “Yeni Adliye karışısındaki Avukatlar Bürosunda madde satıyorlar ekipler benimle iletişime geçerse yardımcı olurum” ihbarı üzerine bina çevresinde beklenilmeye başlanıldığı, binadan çıktığı görülen tanık İ.'nin cebinden çıkarmış olduğu metamfetamini kendi rızası ile görevlilere teslim ettiği, vermiş olduğu ifadede bahse konu maddeyi sanıktan 3.000 TL karşılığında aldığını beyanı ve sanığı fotoğraf üzerinden teşhis etmesi üzerine Siverek Sulh Ceza Hakimliğinin kararına istinaden sanığa ait avukatlık ofisinde yapılan aramada; satışa hazır halde metamfetamin, esrar ve hint keneviri ele geçirildiği iddiasına ilişkindir.
A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
Sanık tüm aşamalarda alınan ifade ve savunmalarında, ihbar üzerine iş yerinde ele geçen uyuşturucu maddeleri kullanmak için bulundurduğunu ve tanık İ.'ye uyuşturucu madde satmadığını, üzerine atılı suçu işlemediğini savunmuş ise de; sanığın iş yerinde ele geçirilen uyuşturucu maddelerin satışa hazır, paketlenmiş vaziyette ele geçirildiği, bulunan uyuşturucu maddelerin çeşitliliği, tanık İ.'nin üzerinde bulunan uyuşturucu maddenin sanığın iş yerinde ele geçen madde ile aynı neviden olması ve sanık ile aralarında iftira atmasını gerektirir dosyaya yansıyan bir husumet bulunmayan tanık İ.'nin beyanları nazara alındığında sanığın ceza tehdidinden kurtulmaya matuf savunmasına itibar olunmamış, tüm dosya kapsamında toplanan delillere göre sanığın iş yerinde ele geçirilen uyuşturucu maddeyi ticaret amacıyla bulundurduğu ve tanık İ.'ye metamfetamin satmak suretiyle atılı suçu işlediği kanaatine varılmakla cezalandırılmasına karar verilmiştir.
B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
Suçtan elde edildiği anlaşılan 3.000,00 TL'nin müsaderesi yerine iadesine karar verilmiş ise de; İlk Derece Mahkemesince bu yönde her zaman karar verilmesi mümkün görülerek eleştirilip, yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların eleştiri dışında doğru biçimde belirlendiği gerekçesi ile sanık müdafilerinin yerinde görülmeyen istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE
A. İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfına ve sübutuna, delillerin hukuka uygun olarak toplandığına ilişkin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı, Bölge Adliye Mahkemesinin gerekçesinde İlk Derece Mahkemesinin gerekçesine dayandığı ve araştırılacak başkaca bir husus da kalmadığı anlaşılmakla, sanık ve müdafilerinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş; hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usûl ve yasaya uygun bulunarak, aşağıda belirtilenler dışında hükümlerde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.
B. İlk Derece Mahkemesince, sanığa verilen adli para cezasının 5237 sayılı Kanun'un 52 nci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca taksitlendirilmesine karar verildikten sonra kararda, adli para cezasının ödenmemesi halinde ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceği ihtarına yer verilmemesinin hukuka aykırı olduğu değerlendirilmiş,
Bölge Adliye Mahkemesinin kararında, suçtan elde edildiği anlaşılan 3.000,00 TL'nin müsaderesi yönünde İlk Derece Mahkemesince her zaman karar verilmesinin mümkün görüldüğü ibaresine yer verilmesinin, aleyhe istinaf başvurusu bulunmadığından hukuka aykırı olduğu değerlendirilmiş,
Bu hususların Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenlerle sanık ve müdafilerinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 09.11.2023 tarihli ve 2023/2394 Esas, 2023/1906 Karar sayılı kararının, 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 303 üncü maddesi gereği;
Bölge Adliye Mahkemesi hükmünün, "ilk derece mahkemesince bu yönde her zaman karar verilmesi mümkün görülmüş olup;" ibaresinin çıkartılması, yerine "aleyhe istinaf başvurusu bulunmadığından" ibaresinin eklenmesi,
İlk Derece Mahkemesi hükmünün, hüküm fıkrasının, sanığa verilen adli para cezasının taksitlendirilmesine ilişkin paragrafına "...taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde tamamının muaccel sayılacağının” ibarelerinden sonra gelmek üzere "ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin" ibaresinin eklenilmesi,
Suretiyle, DÜZELTİLEREK, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki salıverilme talebinin REDDİNE,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Siverek 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 13.05.2024 tarihinde karar verildi.

...