YARGITAY 8. CEZA DAİRESİ

8. Ceza Dairesi         2024/12793 E.  ,  2024/4226 K.
"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2016/163 E., 2016/496 K.
SUÇ : Uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanmak
HÜKÜM : Mahkumiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Ilgın Cumhuriyet Başsavcılığının, 27.01.2014 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanmak suçundan cezalandırılması talebi ile dava açılmıştır.
2. Ilgın Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.12.2014 tarihli kararı ile sanık hakkında uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanmak suçundan mahkumiyetine ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verilmiştir.
3. Sanığın denetim planına uymamakta ısrar etmesi üzerine yapılan yargılamada; Ilgın Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.05.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanmak suçundan mahkumiyet kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz isteği, denetim planına kasti olarak uymamazlık yapmadığına, tedavi amacı ile hastaneye yatış yaptığına, denetimli serbestlik müdürlüğünün gerekli bilgiyi savcılık makamına vermediğine, kararın doğru olmadığına ve somut bir nedene dayanmayan diğer temyiz itirazlarına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
Dava konusu olay; olay günü polise yapılan hırsızlık ihbarı üzerine yakalanan sanık ve arkadaşlarından esrar maddesi ele geçirildiği ve yine sanığın alınan kan, kıl ve idrar örneklerinde uyuşturucu maddeye rastlandığı iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE
Sanık hakkında uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanmak suçundan dava açılıp, yapılan yargılama sonucunda Ilgın Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.12.2014 tarihli ve 2014/52 Esas sayılı kararı ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, tedavi ve denetimli serbestliğe karar verildiği, denetimli serbestlik müdürlüğünce belirlenen denetim planı devam ederken, sanığın 01.12.2015 ile 29.12.2015 tarihleri arasında kendiliğinden opioid kullanıma bağlı bağımlılık sendromu tedavisi için Alkol ve Uyuşturucu Madde Bağımlıları Tedavi ve Araştırma Merkezi'nde (AMATEM) yatarak tedavi gördüğü, bu durumun adı geçen kurum tarafından denetimli serbestlik müdürlüğüne bildirilmesi üzerine Akşehir Denetimli Serbestlik Müdürlüğü İnfaz Bürosunun 12.01.2016 tarihli yazısı ile sanığın görmüş olduğu bu tedavinin ihlal niteliğinde olup olmadığı hususunun mahkemesine sorulduğu, Ilgın Asliye Ceza Mahkemesinin söz konusu yazıyı denetimli serbestlik tedbirinin ihlali nedeniyle ihbar olarak kabul etmesi üzerine yeniden yaptığı yargılamada, 19.04.2016 tarihli ve 2016/63 Esas sayılı karar ile sanık hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kaldırılarak sanığın atılı suçtan mahkumiyetine hükmolunduğu; ancak bunun ihlal olmadığı, bu kez sanığın AMATEM'de görmüş olduğu tedaviden sonra devam eden denetim planına uymamakta ısrar etmesi üzerine, bu kez Akşehir Denetimli Serbestlik Müdürlüğünün 10.03.2016 tarihli yazısı ile sanık hakkında ihbarda bulunulduğu, söz konusu ikinci ihbar üzerine Ilgın Asliye Ceza Mahkemesince yapılan yargılama neticesinde, 24.05.2016 tarihli ve 2016/163 Esas sayılı temyiz yargılamasına konu kararla sanık hakkında daha önce verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın mükerrer olarak kaldırılıp ikinci kez mahkumiyet kararı verildiği anlaşılmakla, sanık hakkında uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanmak suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının, denetimli serbestlik müdürlüğünün 12.01.2016 tarihli yazısı ile Ilgın Asliye Ceza Mahkemesinin 19.04.2016 tarihli kararı ile daha önce kaldırılarak sanığın mahkumiyetine karar verildiği gözetilerek, Mahkemece, denetimli serbestlik müdürlüğünün 10.03.2016 tarihli ihbar yazısından dolayı işlem yapılmasına yer olmadığına karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde yeniden mahkumiyet hükmü kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Ilgın Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.05.2016 tarihli ve 2016/163 Esas sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 15.05.2024 tarihinde karar verildi.