YARGITAY 8. CEZA DAİRESİ

8. Ceza Dairesi         2024/12728 E.  ,  2024/2954 K.
"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2019/244 E., 2019/857 K.
SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak, kabul etmek, bulundurmak ve kullanmak
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Samsun Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 06.12.2017 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu ve uyarıcı madde kabul etmek veya bulundurmak suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 191 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca dava açılmıştır.
2. Samsun 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.12.2018 tarihli kararı ile sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu ve uyarıcı madde kabul etmek veya bulundurmak suçundan 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.
3. Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 10.04.2019 tarihli kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanığın istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu ve uyarıcı madde kabul etmek veya bulundurmak suçundan 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, Samsun 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 23.10.2018 tarih 2017/690 Esas, 2018/254 Karar sayılı ilamı ile verilip kesinleşen 1 yıl 8 ay hapis cezasının verilen cezasından mahsubuna karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz istemi; kararı usulen temyiz ettiğini, varsa eksiklerin giderilmesini ve lehine olan kanun maddelerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
Temyizin kapsamına göre;
A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
1.Dava konusu olay, sanık ...'in hedef şahıslarla uyuşturucu madde alışverişi yapacağı yönünde yapılan tespitlere istinaden; arama yapıldığı, yapılan aramada pantolon paçasından aşağıya düşen şeffaf sigara naylonuna sarılı 2,17 gr sentetik kannabinoid maddesinin ele geçirildiği bu suretle atılı suçu işlediği iddiasına ilişkindir.
2.Samsun Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünün SMS-KİM-17-02981 sayılı Uzmanlık Raporuna göre; gri yeşil renkli bitki kırıntılarının "AB-FUBINACA" ve "ADB-FUBINACA" kısa ismi ile bilinen sentetik kannabinoid maddesini ihtiva ettiği belirlenmiştir.
B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından isabetsizlik bulunduğu anlaşılarak hükmün kaldırılarak sanık hakkında atılı suçtan 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesi uygulanmak ve sanık hakkında daha önce kesinleşen cezanın mahsup edilmek suretiyle cezalandırılmasına karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE
Sanığın temyiz dilekçesinde lehine kanun maddelerinin uygulanması ve eksikliklerin giderilmesi gerektiğine dair temyiz sebeplerinin yeterli olduğu belirlenmekle, Tebliğnamedeki ret düşüncesine iştirak olunmamıştır.
Kabul edilebilir bir temyiz başvurusu üzerine yapılan inceleme neticesinde ise;
Yargıtayın denetim işlevini yerine getirebilmesi için temyiz incelemesine konu hükmün gerekçe bölümünde, iddia ve savunmada ileri sürülen görüşlerin belirtilmesi, mevcut delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterilmesi ve ulaşılan kanaatin, suç oluşturduğu sabit görülen fiilin ve bunun nitelendirmesinin belirtilmesi, delillerle sonuç arasında bağ kurulması ve bu şekilde cezanın şahsîleştirilmesi gerekirken, açıklanan ilkelere uyulmadan hüküm kurulması, 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi kapsamında hukuka kesin aykırılık hâli olarak saptanmıştır.
Kabule göre de;
1.İddianame içeriğinde, sanık hakkında daha önce işlediği aynı suçtan dolayı açılan kamu davasının olduğundan bahisle, inceleme konusu eylemi nedeniyle doğrudan 06.12.2017 tarihinde kamu davası açıldığının belirtildiği ancak, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sisteminde (UYAP) sorgulamasında sanık hakkında, daha önce verilen kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının içeriği, tebliği ya da kesinleşme tarihine ilişkin herhangi bir bilgiye yer verilmediği, bu evrakın incelenen dosya arasında bulunmadığı ya da kamu davasının ertelenmesi kararına ilişkin inceleme tutanağının da dosya arasında yer almadığı anlaşılmakla;
Sanık hakkında daha önce, aynı nitelikteki başka bir suç nedeniyle 6545 sayılı Kanunla değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca verilmiş "kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararının ihlali üzerine açılan kamu davasında verilen hüküm, 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin altıncı fıkrası kapsamında doğrudan dava açma koşulunun oluşup oluşmadığı yönünden yapılacak değerlendirmede inceleme konusu davada verilecek kararı da etkileyeceğinden, söz konusu dosyanın/dosyaların aslı veya onaylı örneğinin getirtilip denetime imkan verecek şekilde dosya içine konulup, incelenen 27.08.2017 tarihli eylem yönünden 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin altıncı fıkrası gereği doğrudan dava açma koşulunun bulunup bulunmadığı değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması, hukuka aykırı görülmüştür.
2. a.Sanığın adli sicil kaydında bulunan Samsun 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2018/26 Esas, 2018/107 Karar sayılı dosyasının UYAP üzerinden yapılan incelemesinde iddianame içeriğine göre suç tarihinde tereddüt hasıl olup inceleme konusu olayla aynı olabileceği anlaşılmakla, söz konusu dosyanın aslı veya onaylı örneğinin getirtilip denetime imkan verecek şekilde dosya içerisine alınarak mükerrer yargılama olup olmadığının tespit edilmesi gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,
b. İnceleme konusu dava dosyası ile yargılamaların aynı olaya ilişkin aynı dava olduğunun tespit edilmesi halinde ise davanın 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin yedinci fıkrası gereğince reddine karar verilmesi gerektiği ve Samsun 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2018/26 Esas, 2018/107 Kararı ile Samsun 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 2017/690 Esas, 2018/254 Karar sayılı dosyaları arasında fiili ve hukuki bağlantılar olması nedeniyle zincirleme suç hükümlerinin uygulanması ihtimaline binaen ilgili mahkemeler nezdinde olağanüstü kanun yollarına gidilebileceğinin bildirilmesi gerektiği anlaşılmakla, hüküm hukuka aykırı görülmüştür.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanığın temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 10.04.2019 tarihli 2019/244 Esas, 2019/857 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca takdîren Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 02.04.2024 tarihinde karar verildi.
...