YARGITAY 8. CEZA DAİRESİ

8. Ceza Dairesi         2024/12617 E.  ,  2024/3151 K.
"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2021/214 E., 2022/17 K.
SUÇ : Uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama
HÜKÜM : Mahkumiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz istemini esastan reddi

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Antalya Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 26.11.2020 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama suçundan cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.
2. Antalya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 17.12.2020 tarihli kararı ile sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak, kabul etmek, bulundurmak veya kullanmak suçundan 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve hapis cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.
3. Antalya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 17.12.2020 tarihli kararı hakkında sanık müdafii tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin, duruşma açılarak verilen, 18.01.2022 tarihli kararı ile sanığın eyleminin uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama suçunu oluşturduğu kabul edilerek sanık hakkında 15 yıl hapis ve 30.000,00TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Kanun'un 283 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca aleyhe istinaf talebi bulunmadığından sanığın 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunlarına ve hapis cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafinin temyiz isteği, hatalı ve eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna, sanık üzerinde ele geçirilen uyuşturucu madde miktarının kullanım sınırları içerisinde kaldığına, sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma veya sağlama suçunu işlediğine dair delil bulunmadığına, ilk derece mahkemesi tarafından 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca hüküm kurulurken alt sınırdan uzaklaşılmasının hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
Temyizin kapsamına göre, dava konusu olay, kolluk görevlilerinin Antalya Şehirlerarası Otobüs Terminalinde yaptıkları rutin kontroller sırasında durumundan şüphelendikleri sanığın üzerini usulüne uygun olarak aradıkları ve üzerinde eroin uyuşturucu maddesinin ele geçirildiği, bu şekilde sanığın üzerine atılı suçu işlediği iddiasına ilişkindir.
A. İlk Derece Mahkemesinin kabulü;
İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak, kabul etmek, bulundurmak veya kullanmak suçundan mahkumiyet kararı verilmiştir.
B. Bölge Adliye Mahkemesinin kabulü;
İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak, kabul etmek, bulundurmak veya kullanmak suçundan kurulan hüküm Bölge Adliye Mahkemesince kaldırılarak "sanığın üzerinde ele geçirilen maddenin, birkaç aylık kişisel kullanım için gerekli olan eroin miktarından fazla olması nedeniyle sanığın sübut bulunan suçunun kullanma amacı ile uyuşturucu bulundurma suçu olmayıp, ticari amaçla uyuşturucu bulundurulduğunun kabulü ile sanığın cezalandırılmasına karar verilmesi gerektiği" gerekçesiyle sanık hakkında uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama suçundan mahkumiyet hükmü kurulmuş ve sanığın kazanılmış hakkı saklı tutulmuştur.

IV. GEREKÇE
1. Olayın intikal şekli ve zamanı, sanığın üzerinde usulüne uygun arama ile ele geçirilen maddelerin miktarı, bulundurulma şekli, sanığın aşamalardaki savunmaları, ekspertiz raporları ve tüm dosya kapsamına göre, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfının ve yaptırımın doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafinin temyiz talebi yerinde görülmemekle, kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.
2. Bununla birlikte, sanık hakkında kurulan hükümde, 5271 sayılı Kanun'un 283 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca kazanılmış hak nedeniyle cezasının 4 yıl 2 ay hapis cezası üzerinden infazına karar verilmesi gerekirken, sonuç cezanın 4 yıl 2 ay hapis cezası olarak belirlenmesi, hukuka aykırı görülmüş ise de; bu hususun 5271 sayılı Kanun'un 303 üncü maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi uyarınca Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.
V. KARAR
Gerekçe bölümünün (2) numaralı bendinde açıklanan nedenle sanık müdafinin temyiz istemİ yerinde görüldüğünden Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin, 18.01.2022 tarihli, 2021/214 E., 2022/17 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303 üncü maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi gereği hüküm fıkrasından kazanılmış hak uygulamasının yapıldığı paragrafın çıkartılarak yerine "5271 sayılı Kanun'un 283 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca kazanılmış hak nedeniyle sanığın cezasının 4 yıl 2 ay hapis cezası üzerinden infazına" ibaresinin eklenmesi suretiyle; Tebliğnameye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Antalya 1.Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 16.04.2024 tarihinde karar verildi.