YARGITAY 8. CEZA DAİRESİ

8. Ceza Dairesi         2024/12483 E.  ,  2024/3102 K.
"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2019/752 E., 2022/547 K.
SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak, kabul etmek, bulundurmak ve kullanmak
HÜKÜM : Mahkumiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ
A. Ankara Batı Cumhuriyet Başsavcılığının 24.09.2018 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan daha önce kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verilerek ihlali ile açılan kamu davasında Ankara Batı 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 2016/519 Esas, 2016/988 Karar sayılı kararı ile mahkumiyetine karar verildiği belirtilerek 5237 sayılı kanunun 191 inci maddesinin altıncı fıkrası uyarınca doğrudan açılan davada 5237 sayılı kanunun 192 nci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

B. Kararın Cumhuriyet savcısı tarafından istinaf edilmesi ile Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesinin 26.05.2022 tarihli, 2019/752 Esas, 2022/547 Karar sayılı kararı ile ilk derece kararının kaldırılmasına ve kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz sebepleri özetle; Ankara Numune Eğitim ve Araştırma Hastanesi AMATEM bölümünde tedavisinin devam ettiğine ve kararı temyiz ettiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
A. İlk Derece Mahkemesinin kabulü;
Sanığın hakkında uyuşturucu madde kullanmak suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasında sanığın suç tarihinden önce; 06.06.2017 ve 27.07.2018 tarihlerinde Ankara Numune Eğitim ve Araştırma Hastanesi AMATEM polikliniğine ilk olarak başvurarak uyuşturucu madde kullanımına yönelik tedavisinin düzenlendiği, 5237 sayılı kanunun 192 nci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca; "Uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanan kişi hakkında kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak, kabul etmek veya bulundurmaktan dolayı, soruşturma başlatılmadan önce resmi makamlara veya sağlık kuruluşlarına başvurarak tedavi ettirilmesini isterse cezaya hükmolunmaz." şeklinde düzenlendiği, soruşturma başlatılmadan önce sağlık kuruluşuna başvurarak tedavi olmak istediği anlaşıldığından ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.
B. Bölge Adliye Mahkemesinin kabulü;
Olay günü sanığın aşırı hızda araç kullandığının ihbar edilmesi üzerine 54 KG 295 plakalı aracın emniyet görevlilerince durdurulduğu, aracı kullanan sanığın üzerinde eroinin ele geçtiği, sanığın tüm aşamalardaki savunmalarında "ele geçen uyuşturucuyu kullanmak için aldığını" söylediği, sanığın 16.07.2014 tarihinde bir başka uyuşturucu madde kullanma eyleminden dolayı hakkında kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verildiği, tedavi ve denetim aşamasında tekrar uyuşturucu madde kullanıp denetimi ihlal etmesi nedeniyle Ankara Batı 8. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2016/519 esas ve 2016/988 karar sayılı ilamı ile mahkumiyetine karar verildiği, mevcut deliller kapsamında sanığın yakalandığında üzerinde kullanım sınırlarında bulunan uyuşturucu maddenin ele geçmesi ve sanığın uyuşturucu madde kullandığını açıkça söylemesi karşısında olaydan önce tedavi olmak maksadı ile hastaneye müracaat etmesinin bu eyleme bir etkisinin olmadığı, etkin pişmanlık hükümlerinin mevcut olayda uygulanamayacağı gözetilerek suçunun sübut bulmasına karşın yerinde olmayan gerekçelerle ilk derece mahkemesince ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmiş olması isabetsiz görülmüş ve sanığın mahkumiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE
Sanığın adli sicil kaydı ve UYAP entegrasyon ekranından yapılan sorgulama neticesinde, sanık hakkında, 5237 sayılı kanunun 191 inci maddesinin altıncı fıkrası kapsamında doğrudan dava açılmasına dayanak olarak gösterilen dosya içeriğinde 16.07.2014 tarihli eylemi nedeni ile Ankara Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 20.10.2014 tarihli kararı ile kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verildiği, daha sonra sanığın denetime uymadığından bahisle erteleme kararı kaldırılarak, Ankara Batı 8. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2016/519 Esas 2016/988 Karar sayılı kararı ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği sanığın 21.03.2018 tarihli eyleminin ihbarı ile 26.02.2019 tarihinde hükmün açıklanması üzerine yapılan istinaf incelemesinde Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 24. Ceza Dairesinin 29.06.2021 tarih, 2020/984 Esas, 2021/995 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verildiği anlaşılmakla;
16.07.2014 tarihli eylem nedeniyle verilen 20.10.2014 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı kaldırılarak açılan kamu davasında yürütülen yargılama, "ceza verilmesine yer olmadığı" kararı ile sonuçlanmış olduğundan, ceza verilmesine yer olmadığı kararına konu suç nedeniyle verilen kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının hukuki geçerliliğini yitirdiği ve sonraki suça ilişkin olarak 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin altıncı fıkrası uyarınca doğrudan kamu davasının açılması koşulunun da sağlanmamış olacağı, bu nedenle sonraki suçlara ilişkin olarak yeniden kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verilmesi gerekeceği, buna bağlı olarak, “kamu davasının açılmasının ertelenmesi” kararı verilmeden açılmış olan kamu davasında kovuşturma şartı bulunmadığından kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere "durma" kararı verilerek dosyanın gereği için ilgili Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilmesi hukuka aykırı görülmüştür.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesinin, 26.05.2022 tarihli, 2019/752 Esas, 2022/547 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca takdîren Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 15.04.2024 tarihinde karar verildi.