YARGITAY 8. CEZA DAİRESİ

8. Ceza Dairesi         2024/12466 E.  ,  2024/2479 K.
"İçtihat Metni"

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2021/3346 E., 2022/1789 K.
SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak, kabul etmek, bulundurmak ve kullanmak
SUÇ TARİHLERİ : 06.06.2018, 23.06.2018, 29.01.2018, 09.01.2019
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ
A. Sanığın 06.06.2018 tarihli eylemine ilişkin; İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığının 12.09.2018 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan, Çanakkale 1. Asliye Ceza Mahkemesinde daha önceden dava açıldığı belirtilerek 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 191 inci maddesinin birinci ve altıncı fıkraları ve 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması istemi ile kamu davası açılmıştır. Yapılan yargılamada İstanbul 28. Asliye Ceza Mahkemesinin 01.10.2018 tarih, 2018/530 Esas, 2018/591 Karar sayılı kararı ile Çanakkale 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 2018/663 Esas sayılı dosyası ile birleştirilmesine karar verilmiştir.
B. Sanığın 09.01.2019 tarihli eylemine ilişkin Çanakkale Cumhuriyet Başsavcılığının, 16.05.2019 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan Çanakkale 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 2017/65 Esas ve Çanakkale 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 2018/663 Esas sayılı dosyaları ile daha önceden dava açıldığı belirtilerek, 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin birinci, dördüncü ve altıncı fıkraları, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca cezalandırılması istemi ile kamu davası açılmıştır. Yapılan yargılamada Çanakkale 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 24.05.2019 tarih, 2019/375 Esas, 2019/449 Karar sayılı kararı ile Çanakkale 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 2019/275 Esas sayılı dosyası ile birleştirilmesine karar verilmiştir.
C. Sanığın 29.08.2018 tarihli eylemine ilişkin Çanakkale Cumhuriyet Başsavcılığının, 08.01.2019 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan Çanakkale 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 2017/65 Esas ve Çanakkale 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 2018/663 Esas sayılı dosyaları ile daha önceden dava açıldığı belirtilerek, 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin birinci, dördüncü ve altıncı fıkraları, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca cezalandırılması istemi ile kamu davası açılmıştır. Yapılan yargılamada Çanakkale 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 19.02.2019 tarih, 2019/275 Esas, 2019/141 Karar sayılı kararı ile Çanakkale 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 2018/663 Esas sayılı dosyası ile birleştirilmesine karar verilmiştir.
D. Sanığın 23.06.2018 tarihli eylemine ilişkin Çanakkale Cumhuriyet Başsavcılığının 06.09.2018 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan Çanakkale 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 2017/65 Esas ve 2018/263 sayılı dosyaları ile daha önceden dava açıldığı belirtilerek, 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin birinci, dördüncü ve altıncı fıkraları, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca cezalandırılması istemi ile kamu davası açılmıştır. Yapılan yargılamada Çanakkale 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.03.2019 tarih, 2018/663 Esas, 2019/227 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezasına, hak yoksunluklarına ve mükerrerliğe karar verilmiştir. Sanığın istinaf başvurusu üzerine Bursa Bölge Adliye Mahkemesinin 11.06.2020 tarih, 2019/1273 Esas, 2020/798 Karar sayılı kararı ile birleşen dosyaların dosya içerisinde bulunmaması nedeni ile dosya iade edilmiştir. İade ile eksiklikler giderilerek yapılan yargılamada Çanakkale 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.06.2021 tarih, 2020/251 Esas, 2021/320 Karar sayılı kararı ile 09.01.2019 tarihli eyleme ilişkin ceza verilmesine yer olmadığına, diğer eylemler yönünden 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezasına, hak yoksunluklarına ve mükerrerliğe karar verilmiştir.
E. Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 18.10.2021 tarihli, 2021/3346 Esas, 2022/1789 Karar sayılı kararı ile ilk derece mahkeme hükmü kaldırılarak 06.06.2018, 23.06.2018 ve 29.08.2018 tarihli eylemler yönünden 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 2 yıl 2 ay 20 gün hapis cezasına, hak yoksunluklarına ve mükerrerliğe; 09.01.2019 tarihli eylem yönünden hukuki kesinti oluştuğu belirtilerek 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 192 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezasına, hak yoksunluklarına ve mükerrerliğe karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz istemi; almış olduğu cezanın ertelenmesi ve temyiz talebine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
Sanığın 06.06.2018 günü İstanbul İli Fatih İlçesinde polis ekiplerince durumundan şüphelenilerek durdurulduğu, sanığın kaba üst aramasında bonzainin ele geçirildiği, sanığın 22.06.2018 günü ise Çanakkale ilinde durumundan şüphelenilerek polisler tarafından durdurulduğu, yapılan kontrollerde bonzainin ele geçirildiği, 29.08.2018 tarihinde ise Çanakkale İlinde otobüs durağında bir şahsın uyuşturucu kullandığının ihbarı üzerine yapılan kontrollerde sanığın kendinden geçmiş halde görüldüğü, sanığın görevli polis memurlarına, cebinde bulunan bonzaiyi rızası ile teslim ettiği, sanığın 06.06.2018, 22.06.2018 ve 29.08.2018 tarihli eylemlerini, hakkında düzenlenen 06.09.2018 tarihli iddianame öncesinde gerçekleştirdiği, bu eylemler bakımından hukuki kesintinin gerçekleşmediği dikkate alındığında, sanığın atılı suçu aynı suç işleme icrasının kapsamında zincirleme şekilde işlediği, sanığın 09.01.2019 günü ise Fevzipaşa Mahallesinde polisler tarafından durdurulduğu ve arka cebinde bulunan bonzaiyi polislere rızası ile teslim ettiği, sanığın söz konusu eylemini yukarıda açıklandığı üzere 06.09.2018 tarihli iddianame sonrasında gerçekleştirdiği, 29.08.2018 tarihli eylemle (iddianame tarihi 08.01.2019) iş bu eylemin zincirleme şekilde gerçekleştiğinden bahisle birleştirme kararı verilmiş ise de; 29.08.2018 tarihli eylemle ilgili hukuki kesintinin 06.09.2018 tarihinde gerçekleştiği, 08.01.2019 tarihli iddianamenin hukuki bir etkisinin olmadığı, dolayısıyla bu eylemin zincirleme suç kapsamında değerlendirilemeyeceği, ayrı suç teşkil ettiği; ancak Çanakkale 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2019/318 Esas sayılı dosyasında; üzerinde uyuşturucu maddenin ele geçirildiği 09.01.2019 tarihinde uyuşturucu maddeyi İbrahim ve Hasan Kandemir'den temin ettiği yönünde beyanda bulunduğu, sanıklar hakkında bu beyana dayanılarak uyuşturucu madde ticareti suçundan iddianame düzenlenip 03.11.2020 tarihinde mahkumiyet kararı verilmiş olması sebebiyle bu suç yönünden etkin pişmanlık hükümlerinin uygulama koşulları oluştuğu kabul edilerek sanığın mahkumiyetine karar verilmiştir
B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
Sanığın 4 eyleminin de olay tutanakları, uzmanlık raporları ve sanık savunması ile sabit olduğu, İlk Derece Mahkemesi tarafından, sanığın 06.06.2018, 23.06.2018, 29.08.2018 tarihli eylemlerine ilişkin suçun sübutuna ilişkin ve bu eylemlerin zincirleme suç kapsamında kabul edilmesinin yerinde olduğu ancak, zincirleme suç kapsamında iddianame ile hukuki kesinti gerçekleşmeden işlenen eylemlerin sayısı dikkate alınarak, 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesi gereğince cezadan artırım yapılırken alt sınırdan uzaklaşılması gerekirken 1/4 oranında artırılmak sureti ile eksik ceza tayininin hukuka aykırı olup, bu yöndeki Cumhuriyet savcısının istinaf başvurusunun yerinde olduğu, sanığın 09.01.2019 tarihli eyleminin sanığın 06.06.2018 tarihli eylemi ile ilgili 12.09.2018 tarihinde düzenlenen iddianameden ve hukuki kesinti oluştuktan sonra işlenmesi nedeniyle mahkemenin ayrı ve bağımsız suç kabul edip, zincirleme suç kapsamı dışında ayrı hüküm kurmasının yerinde olduğu ancak sanığın üzerinde ele geçen maddeleri, İbrahim KANDEMİR ve Hasan KANDEMİR'den temin ettiğini beyan edip, bu beyana dayanılarak uyuşturucu madde ticareti suçundan mahkumiyet kararı verilmiş olması nedeniyle, etkin pişmanlık hükümleri uygulanarak 5237 sayılı Kanun'un 192 nci maddesinin üçüncü fıkrası gereğince, cezadan indirim yerine 5237 sayılı Kanun'un 192 nci maddesinin ikinci fıkrası kapsamında etkin pişmanlık hükümleri uygulanmak suretiyle, sanığa ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesinin hukuka aykırı olduğu, bu yöndeki Cumhuriyet savcısının istinaf başvurusunun yerinde olduğu, sanığın 10.04.2017 tarihli eylemiyle ilgili verilen kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararını ihlal etmesi nedeniyle erteleme kararı kaldırılıp 13.04.2018 tarihinde iddianame düzenlenip Çanakkale 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2018/263 Esas sayılı dosyası üzerinden yapılan yargılama neticesinde sanığın mahkumiyetine dair verilen kararın Dairemiz incelemesinden geçerek kesinleştiği, bu haliyle sanığın yukarıda belirtilen eylemleri ile ilgili 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin altıncı fıkrası kapsamında doğrudan dava açma koşulları oluşup, kovuşturma şartının gerçekleştiği sonuç ve kanaatine varılmakla İlk Derece Mahkemesi hükmünün ortadan kaldırılarak, sanığın 06.06.2018, 23.06.2018, 29.08.2018 tarihli eylemleri ile ilgili olarak 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 43 ve 58 inci maddeleri gereğince sanığın 09.01.2019 tarihli eylemi ile ilgili 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 43 ve 58 inci maddeleri gereğince cezalandırılmasına karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE
28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'la yapılan 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinde yapılan değişiklikle ceza miktarının artırılarak “iki yıldan beş yıla kadar hapis cezası” olarak düzenlendiği, 5271 sayılı Kanun'un 17.10.2019 tarihli ve 7188 sayılı Kanun'un 24 üncü maddesi başlığı ile birlikte yeniden düzenlenmiş olan "Basit Yargılama Usulü" başlıklı 251 inci maddesinin birinci fıkrasında yer alan "Asliye Ceza Mahkemesince, iddianamenin kabulünden sonra adli para cezasını ve/veya üst sınırı iki yıl veya daha az süreli hapis cezasını gerektiren suçlarda basit yargılama usulünün uygulanmasına karar verilebilir." olduğu gözetildiğinde temyiz konusu dosyada suç tarihlerinin 06.06.2018, 23.06.2018, 29.08.2018 ve 09.01.2019 olduğu görülmekle basit yargılama usulü uygulanmasına ilişkin ve tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.
Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfına ve sübutuna ilişkin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, sanığın temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usûl ve yasaya uygun bulunarak, hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 18.10.2022 tarihli, 2021/3346 Esas, 2022/1789 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Çanakkale 3. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.03.2024 tarihinde karar verildi.